Vavou 

Σκοπώ τον εαυτό θρησκεία σαν καταρρέει

ύφος που ρθε πρωινό σαν ήρεμη όρεξη καφέ,

αναστατωμένη μέσα στις διαθέσεις σεντονιών

κάποιου θερμόαιμου Ύπνου

βράδυ π’ όλο νανούριζε,

άσπονδους θηλυπρεπείς,

ικέτες χαμένων Ερώτων,

μ’ αδιαλλαξία νανούριζε,

Καρδιά αιμμοραγώντας άνθη