3,14Νεύσις

Έρωτας + Τέχνη

πραγματικότητα και προβληματισμός

VaVou

εξαιτίας μιας κυρίαρχης χριστιανικότητας

δεδομένου της αγάπης του σεβασμού και της ανάγνωσης μέσα μου

ότι οριστικά επέστρεψα στον τρόπο αντίληψης των προγόνων μου

και δεν το κουνάω βήμα από δω,

εξαιτίας αυτού, αν θέλω να μιλήσω με χριστιανική ορολογία

μου προσάπτουν οι ενοχικοί μια αύρα διαβολικότητας ολούθε μου 

και φυσικά το προσπερνάω και τους αφήνω να κράζουν ανόητα ή να με βάλλουν δια της βασκανίας

εξάλλου αυτό το αρχαίο σπορ το γνωρίζω καλά,

πάντα έτσι κάνουν όσοι ποθούν βυθισμένοι στο αβίωτο

έχω αρκετούς θεούς και δαίμονες πρωταθλητές σ’ αυτή την ανοησία μα τους αφήνω να το κάνουν, δεν τους απασχολώ,

όμως

αναρωτιέμαι κάθε φορά,

ξέρεις

υπάρχει ένα bar εκεί κοντά που μένω στην παλιά πόλη της Ρόδου

λέγεται Ρωγμή του Χρόνου,

κι αν εξαιρέσουμε τη μουσική, τη διάσταση του χώρου και έναν δυο πραγματικά ωραίους τύπους εκεί μέσα

υπάρχει ωστόσο ένας βλακέντιος barman εκεί μέσα

με μακρυά αστεία κοτσίδα και μουσάκι που παραπέμπει σε κομπλεξικό ανορεκτικό μαλακισμένο

που και πάλι, δεν είναι τόσο η εμφάνισή του

όσο η ίδια του η στάση

και ιδιαίτερα απέναντί μου

ειλικρινά με εκνευρίζει αυτός ο κύριος

κάθε φορά που περνώ από κει τις ακατάλληλες ώρες

ένα τελευταίο πότο κατά το τελευταίο μισάωρο

αυτός ο καημένος βρίσκει πρέπον να μου πετάει μπιχτές που προκαλούν το πολεμικό σώμα και που ξυπνούν δράκους στο αίμα μου

Του αναγνωρίζω αν μη τι άλλο αυτή τη γενναιότητα και θέλω να πιστεύω πως περί γενναιότητας πρόκειται

αλλά το κακό με εμένα είναι πως διαρκώς προβληματίζομαι έτσι που πάντα καταλήγω στο να οδηγώ τα πράγματα προς την γνησιότητά τους

είναι η στιγμή που θα καρφώσω τον πάγκο

και θα του ζητήσω ευγενικά να βγούμε οι δυό μας έξω

στην κονίστρα

Χωρίς σχόλια ακόμα »

Το σχόλιό σας

You must be logged in to post a comment.