γιωργος καλλεργης
—————
κάθε π’ανοίγουμε τα στόματά μας, πετάγονται από μέσα οι άνεμοι. ζέφυρος για να σ’αρπάξει στο φιλί, βορέας στα ψύχη να σε κλέψει, αργέστης τόσο γρήγορος στα απάνεμα της αγκαλιάς και ο νοτιάς στο πυρρωμένο στέρνο. έτσι ποιούνται κι άνθρωποι: με στόματα στη σκέψη.
