3,14Νεύσις
αηρ + μυησηΑρχείο για Φεβρουαρίου, 2012
το ξεσπασμα (αρ. 1)
γιωργος καλλεργης
———————-
τουτο βαδιω ου παλιν υιος
δι ης πεμπομενος αξιον φιλοσοφειν φαος
θωρος ως εκφασκε ενδημως λυκιδευς
συγκομιζομενους καρπους σπερματων
ουτω προσηγορευσαν ως ο δουλος θεραψ διαιτησαι
εως μετοικος αισθανομενος
ουτω παροιμιωδες μελεαγρου ομοιωσασι
απερ ενεμοντο εν τη ακροπολει-
και φαντασου επικαλεσαι το δενδρι
ως κυνος ην τα πραγματα τε αγαθας και θηρατικας
τε και σκιωι.
επι δε και τουτο κατεπραξατο ο ενθεος φιλος
κατα αιγιδος ως αν βαινει
μικρο ιαμβικο (προς δημητρα)
γιωργος καλλεργης
————–
κατα γης κεκρυμμενος
εαν δε μολω γω
ζων προσκαιρος
εντος της αναθυμιασεως
και εν αυτοις κωδιας
αφαιρεση, βαδην και οραση
γιωργος καλλεργης
———————
ισως εχεις νιωσει τη σιωπη.
το ουρλιαχτο της κλεινει γυρω σου
ψυχρα ασφυκτικα μεταλλικα
οση ωρα εσυ, πηγαινεις.
εχεις διαμορφωμενη τωρα την οδο.
τη γοητευτικη μορφη
το εδιζησαμην εμεαυτον στα καλυτερα του
περιπατον και εξεδραν και οικον μεγαν
εδω λοιπον καθε χωρος ονομαζεται μουσειο
κορυφες βουνων, αλση και σπηλιες,
παντα με βωμο σπανια με ναο,
η θεϊκη προελευση του τραγουδιου, η της απαγγελιας
οι ανεπαισθητες ακαδημιες γεννιουνται
κατω απο τη μυτη ολων καποτε αλλαξαν και καποτε αλλαζουν,
και να, μεταμορφωνονται
ογκοι ενεργειας που ενσαρκωνονται
με ενα δεντρο, ενα γερακι η ενα ανθρωπο
ιρηξ κιρκος το οραμα λοιπον,
κυκλοι του ιερου ψηλα εκει που φαινεται
γιατι απο ψηλα μοναχα φαινεται,
το υφαντο βουλεμα του γερακιου
για την μερικη αισθηση του κοσμου