3,14Νεύσις

Έρωτας + Τέχνη

Προς υποψήφιους επίπεδους αστείους

VaVou

Η  γελοιότητα σου

μου χρησιμεύει σαν Μέδουσσα

το κομμένο της κεφάλι το πέτσωσα στην ασπίδα μου

για να γνωρίζουν οι απαίδευτοι με τον εαυτό τους

πως πέρα από την πράξη της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού

υπάρχουν επίσης οι πράξεις της λογαρίθμησης

του διαφορισμού

του τανυσμού

και της καρδιάς

μερικές εξομολογήσεις και ορισμένες αποδεσμεύσεις

VaVou

Η αλήθεια είναι πως πρέπει να τριγυρίσω λίγο να δω σε τι κατάσταση σας βρίσκω τώρα. Ναι, έμεινα πολύ καιρό αποκομμένος από τα κοινά πράττωντας το στρατιωτικό χρέος που το τελείωσα με πολύ κόπο και περηφάνια (μου επιτρέπετε να είμαι περήφανος για κάτι νομίζω). Και Ιδρυματισμός ναι, μάλλον έχετε δίκιο.Μάλλον πάσχω από ιδρυματισμό αυτή τη στιγμή, αλλά δεν είναι κάτι το σημαντικό.Αυτή η σκουριά φεύγει εύκολα με δυο τρεις καλές βόλτες ανάμεσά σας κι εντέλη: χαλάλι. Χαίρομαι αφάνταστα πολύ που την έσπασα στους καλλιτέχνες εντός κι εκτός κύκλου κάνωντας ότι δεν έκαναν εκείνοι. Και χαίρομαι ακόμα πιο πολύ που την θητεία την έκανα στο όνομα των αντιρησιών συνείδησης-το λέω και το εννοώ χωρίς απολύτως κανένα ίχνος ειρωνείας- μονάχα με τιμή και συνείδηση, βάζοντας στην άκρη τους πονηρούς παππάδες που κατά καιρούς με πλησίαζαν για να υφαρπάξουν την ακεραιότητά μου.

Ωστόσο, κει πέρα στις ερημιές που ήμουν ανακάλυψα άλλα λυπηρά που κάποια στιγμή θα βρω τους ρυθμούς να τα εκφέρω, αλλά δεν είναι του παρόντος.

Το ζήτημα είναι πως

δηλητηριάστηκα με το βάρος αναρίθμητων εκκλησιαστικών σπορ από ιατρική δυσκαμψία. Ταξίδεψα μέσα στους κρυφούς λόγους του Χίτλερ κι είδα τον ίδιο τον Στάλιν  ίδια με τα σώματα του Ιησού να ευαγγελίζεται την καλυτέρευση του κόσμου, υποσχόμενοι όλοι τους παραδείσους αλλιώς τον κολασμένο θάνατο.

Χίτλερ Στάλιν George Bush Jr Χριστός  για μένα είναι το ίδιο. Ναι.

Ύστερα σκέφτηκα τον Χάιντιγκερ και την Χάνα Άρεντ. Όσο κι αν σε πλήγωσε ο θυελλωδης έρωτας ποτέ μα ποτέ μην στέκεσαι στο πλευρό των ολοκληρωμένων τοξικομανών.

Σκιές ολοκληρωμένων τοξικομανών από ενχώριο υλικό: χρυσές αυγές, Καρατζαφέρηδες, Πλεύρηδες, Ιερώνυμοι, ρασοφόροι ιεροί αμαρτάνοντες

όλοι τους Βατικανοί Λεπέν και άκομψες εικόνες χωρίς ουσία. Οι Ταλιμπάν των άλλων με παναγιές της Μπούρκας από “κομμένες εκκλησίες” πολιτικών δήμων.

Το ζήτημα ήταν να ξεκλειδώσεις την Ιστορία που μπλέχτηκε μέσα στις γόρδιες λεπτομέρειες της νοθείας και των κοινωνικών παγιδεύσεων σε ότι αφορά την ηθική καταγωγή της αιδούς. Εκεί ξανοίγονταν δυο τεράστιες κατηγορίες. Τα δίκαια της υποκειμενικότητας και της αντικειμενικότητάς .

Βρέθηκαν ικανο-ποιητικές απαντήσεις και  στα δύο.

Και καμία ενοχή για τα μαθηματικά και την φυσική τους εγκόλπωση στο ζειν

Βλέπετε, από τότε που ξεκίνησε το όλο ζήτημα

κανείς ποτέ δεν είχε παρατηρήσει πως όλη η Ιστορία ήταν

το πως θα αφαιρούσαμε την ενοχή

από την αγωνιστικότητα του φαντασιακού

χωρίς να πληγώσουμε την δικαιοσύνη μας

και την αρμονική αρχιτεκτονική της αισθητικής μας

μερικές συνιστώσες

VaVou

ανοιχτή θεωρία

ανάλογη με την ελευθερία

τη δημοκρατία

και τον έρωτα

 

προσθαφαίρεση

VaVou

ή

μάλλον

μαζί με το μοϊσά μοι αμφί Σκάμανδρον

ευροον αρχομ’αείδειν

θέλω

να

απαγγείλω

κάτι.

Λέω

“ψάξε

βρες τες

νιώσ’ τες

πήδα τες

και ξέχνα τες”

 

άρνηση

VaVou

 

 

τίποτα

δεν

θέλω

να

απαγγείλω

τίποτα

μελετώντας πτήσεις αηδονιών σε υπόστεγα RH-20′ (μέρος Ι)

VaVou

οργασμικοί ήχοι ανθρώπων που κάνουν σεξ μέσα σε ένα ambient μουσικό φόντο

το ύστατο καταφύγιο της πολυτέλειας του εαυτού μας

η ρινόμνητος όψις

η θεά του έρωτα και της γνώσης

το πεινασμένο αγρίμι ερεθίζεται

ο ποιητής αιρείεται

ο αναγνώστης ωρύεται

ο αναγνώστης παίρνει τη θέση του ποιητή

εγώ δεν είμαι ποιητής και η κομψότητα όλο γλυστράει μελετώτας πτήσεις αηδονιών σε υπόστεγα RH-20′ χιλιοστών από  χρέος.

Μην με προκαλείται όμως

μπορώ να σπάσω όλες τις αλυσίδες Markov

μπορώ να εκσφενδονίσω ποίηματα χωρίς σχέδιο πτήσης

επαναλήψιμα

μπορώ να σας πληγώσω τα βραβεία θανάσιμα χωρίς καμιά ενοχή.

Σεις είστε ποιητές. Όχι εγώ.

Σεις οι δίκαιοι, οι σπουδαίοι, ε?

Ω, πόσα πολλά γνωρίζετε! Θαυμάζω τη σιγουριά σας.

οι κρημνιζόμενοι

VaVou

δεν αγχώνομαι για τίποτα

αυτούς που τους είναι γραφτό θα τους βρω

τόδε τι του τόδε πως

δηλώνεται μια ικανοποιημένη μέρα

όμως στο Ονφλερ οι επιπλήξεις είναι άδικες καταδικαστικές αποφάσεις

όμως αυτή η απόλυτη μοναξιά άλλοτε αποψιλώνεται κι άλλοτε αναλύεται στη μοναδική της αξία.

Παίρνω σφήνα και χαράσσω έναν κύκλο στο χώμα

κει μέσα γίνομαι η κονίστρα μου

απόψε το φεγγάρι είναι το άγριο ζώο μου

o ουρανός καθαρός με τις στείρες μορφές των ορυκτών του αρεστές

κι όντας παιδί της νύχτας καλά κάνεις κι έφυγες

θα γεννήσω άλλο αίμα

απόψε θα βρω άλλα ερρείπια να σκαρφαλώσω

λόγια και ποίηματα στη γλώσσα των προγόνων μου

δεν μπορώ να αρνηθώ τους προγόνους μου

τους ανακάλυψα εντελώς απλά και φυσικά όταν το κάθετι γύρω μου προσπαθούσε να μου τους κρύψει

τόσο δυνατά ποίηματα που οι ανίκανοι τα κατατάσσουν στα μάγια

 

πλάτουσιν επιφέροντας βαλάντια αν σε ουκ ευ φρονειν δεν είναι ο ίδιος παρά η αυστηρή ελευθερία που επιδιώκει να απωθεί με κάθε αποκρουστικό τρόπο την αυτοταπεινωτική διαύγεια που κατά πολύ απέχει από τη γνώμη της αγέλης.

Τώρα οι συντεχνίες σπεύδουν να διαμαρτυρηθούν

δεν είναι αγέλη είναι κοινωνισμός

και σ’ αυτό το σημείο εμφανίζεται ένας ψυχρός άγγελος Έρως που ονειροπολεί κι οπού κείνος μου υποδεικνύει 

Να

Διαδίδω για το άτομό μου ταπεινωτικές φήμες.

Είμαι ένα σιχαμένο ανέραστο τίποτα.

Κι έτσι βγήκα στη θάλασσα μούτσος

πάνω σε ένα εμπορικό καράβι γεμάτο από πληγωμένους ταύρους που ερχόταν από τις Ινδίες γιατί οι αγελάδες τους χύναν συφιλιασμένο το γάλα

ξεφλουδισμένο μέτωπο λεπρού

αποσπασματικές εικόνες από εξαγιασμένα λαχανικά στα καλάθια.

νερό φυλακισμένο μέσα στους λεπτούς τοίχους ενός κρηπιδώματος

τρελό νερό μουντό νερό

νερό που αργοστάζει αντανάκλασεις

θαμνά με σπαρτά ποιο τέρας κρύβετε από πίσω?

ένας μεθύστακας από σεληνιακό μέταλλο

μια διαλογισμένη συνείδηση από αλλαγμένη όψη

ένα αυθόρμητο μυθιστόρημα από ιδιοσυγκρασία ηθοποιού

ένα βίαιο χαμόγελο π’ αναζητά τον εαυτό του στον καθρέφτη

anywhere out from your world

ψάχνω τον καθαρό λαμπερό έρωτα απόλυτα δοτικό κι απόλυτα ελεύθερο

δεις ει το αυτόν απόλυτο την αναίρεση

δοτικό κι ελεύθερο αλλιώς δεν έχει σημασία η θεά Υγεία

γιατί απ’ όλες αυτές τις ομολογίες ενέπνευσα βαθύ σεβασμό μονάχα μέσα στην συντριβή μου

αλλά κι αυτή μικρή πολύ μικρή για να χαρίσει την ηδονή στον άλλον

βάλθηκα να σκέφτομαι λοιπόν σ’ αυτό το πουλημένο κορμί

πως μέσα σ’ όλα τα περιβάλλοντα είμαι ο καλύτερος

άριστος μέσα στη μοναξιά

ιδανικός μέσα στην αηδία

σπλαχνικός κατά τη νίκη

αδυσώπητος κατά τη μάχη

δικαιωμένοι κόσμοι σε ηθικές ιεραρχίες και πολυτελείς βαλίτσες κορμιών μέσα σε μποέμικα  ρούχα

αλλά έρχεται μια στιγμή π’ όλα φτάνουν στο τέλος τους

για αυτό διαλέγω το μαύρο πουκάμισο από την ντουλάπα όπως ο δολοφόνος σκέφτεται αν θα χρησιμοποιήσει 45άρι ή κολτ

 

 

 

 

 

 

 

προθέρμανση

VaVou

 

χάιδεψε το φέρετρο κοιτάζοντας το ρολόι

χερι επέτη ερμα εις την πρυμνα ενθεντες

σκιώδες ομοίωμα και φαντασία σώματος

 ζύγι κατά το πένθος των άλλων

ειθαρ το λεπτο εμαστιγουτο ραβδοις

και κάποια στιγμή το εμπόριο σταμάτησε

επεξιουσα κορασις αρτι των παρθενικων θαλαμων

 άρχισε να γελάει δυνατά χωρίς λεπτομέρειες

διηγηρε επεσπερχε αυτον

τα φιλιά με γυναίκες που μόλις γνώρισες

αμφοι ταιν εξαδηλουσα ως γαρ, γαρ το γαργαρο σπερμα

τούτα τα ζώα περιέχουν απίστευτη ενέργεια

τούτος είναι κι ο λόγος που σε αποκαλούν φάντασμα

τοποθετημένος στη καρδιά της ζωής

ο προ τη πυλιδι

το έγκυον ύδωρ

 

 

 

 

 

περίοδος ενοχών των άλλων

VaVou

γυμνός πάλι τον εδεήθηκα τον στίχο

ανέβηκα πάνω σε κάτι ερείπια προγόνων την ώρα που έβρεχε

πάνω στα ερείπια του αγιου Κωνσταντινου που τον κατέστρεψαν οι χριστιανοί ιππότες της Μάλτας γιατί νόμιζαν πως είναι ελληνικός ταγμένος στους θεούς

εκεί ρε μαλάκα εκεί

ένα το ρούχο ένα το ‘βγαλα

με τη σέσουλα με το στανιό και τη λαλιά στο ουρλιαχτό

κι έκανα το κρύο αίμα του καιρού καιρό μου

Ζευς μυρρινη τους δελφούς Ζευς  τα χάδια της βροχής σου πάνω μου

των Απολλύων

η φλέβα μου πάλεται στη δύναμη και στην ευγένεια

και γονατίζω μονάχα Έλληνας

άντε γαμήσου εσύ

γονατίζω μονάχα Έλληνας

ξέρεις πως γονατίζει ο Έλληνας να δεηθεί στους θεούς του?

κρυμμένος στην σπηλιά του σέβεται τους θεούς των άλλων.

για αυτό

Ελπίζω να μην συναντήσεις πραγματικό Έλληνα ποτέ.

Κινδυνεύεις να εκπολιτιστείς μέσα σε κάθε περίπτωση

τυρκουάζ μαγεία

VaVou

άμπρα κατάμπρα να γίνεις δίκαια

άμπρα κατάμπρα να γίνεις καλοσυνάτη

άμπρα κατάμπρα να μάθεις να μην ικετεύεις τις αγέλες για ένα καλό σχόλιο στα γραπτά σου εκμαιεύοντας ύπουλα την αξία τους

άμπρα κατάμπρα να μάθεις να αντέχεις τη μοναξιά σου αν θέλεις να γίνεις ουσιαστικά καλή σε κάτι

άμπρα κατάμπρα να μάθεις την ιστορία του τόπου σου και τα παιχνίδια που παίζονται εις βάρος του

άμπρα κατάμπρα να ανοίξεις καλά τα μάτια και να νιώσεις τότε την οριστική ευθύνη

άμπρα κατάμπρα να γίνεις πολιτικό ζώο

άμπρα κατάμπρα να μάχεσαι για τη δημοκρατία με όποιο κόστος

άμπρα κατάμπρα να μην αφήσεις τους χριστιανοφασίστες να ξανακλέψουν την κουλτούρα των θεών για να πουλάνε πατριωτισμό κι ιστορία τα τσογλάνια στα πάνελ και στα τηλεοπωλεία για την Ελλάδα

άμπρα κατάμπρα να σταματήσουν οι προβοκάτσιες τύπου: όποιος δεν μας αρέσει τον ξεκάνουμε

άμπρα κατάμπρα να σταματήσεις την κατασπατάληση του δημοσίου πλούτου από τα λαμόγια της εξουσίας

άμπρα κατάμπρα να μπει επιτέλους αξιοκρατία σε τούτον τον ρημαδώτοπο

άμπρα κατάμπρα να αφανιστεί η γενιά των 700 και να εμφανιστεί η γενιά των 1200 minimum

άμπρα κατάμπρα τα εργασιακά δικαιώματα στον πολίτη πίσω

άμπρα κατάμπρα να σταματήσει η λογοκρισία

άμπρα κατάμπρα να εκδημοκρατιστούν οι μπάτσοι

άμπρα κατάμπρα να νομιμοποιηθεί η ατομική χρήση κάνναβης

άμπρα κατάμπρα να αποκτήσει οικολογική συνείδηση το ελληνικό κράτος

άμπρα κατάμπρα να κάνεις κάτι ν’ ανασάνει η κουλτούρα των θεών ξανά

άμπρα κατάμπρα να χτίσουν τους ναούς των θεών μου ξανά αυτοί που τους κατέστρεψαν

άμπρα κατάμπρα να πείσεις τα συντρόφια σου τους μοναχούς χριστιανούς και τους τούρκους μουσουλμάνους να παραδώσουν στους Έλληνες και στο ελληνικό κράτος την ελληνική γη και τις αρχαίες πόλεις των Ιώνων (της πανάρχαιας οικογένειας των Ευμολπίδων που ξεκληριστηκε με την ευλογία της εκκλησίας του Χριστού κάποτε κάποτε-υπολήψεις Γότθων δεν θίγουμε ούτε και Φαναρίου)

άμπρα κατάμπρα να οριστεί επίσημα όπως κι έγινε ο εορτασμός του 21′ στις 24 Φεβρουαρίου οπότε και ξεκίνησε χωρίς την βοήθεια της εκκλησίας(τουναντίον)

άμπρα κατάμπρα να θεσμιστούν όλα τα είδη γιορτής πίσω ξανά στους Έλληνες

άμπρα κατάμπρα stop στον ρατσισμό, δικαίωμα στο χρώμα, στη σεξουαλικότητα,

άμπρα κατάμπρα να γίνουν τα θεσμικά όργανα του κράτους άψογοι επαγγελματίες στα λειτουργήματά τους (συνοριοφύλακες, μπάτσοι, δικαστικοί, δημοσιογράφοι, στρατιωτικοί, οικονομικοί υπάλληλοι κλπ κλπ)

άμπρα κατάμπρα  να επιστραφεί το όρος Άθως στις ιέρειες της Αρτέμιδος

άμπρα κατάμπρα φέτος το Δεκέμβρη να θεσμιστεί μια μεγάλη αποτρεπτική διονυσιακή εορτή στο όνομα Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος

άμπρα κατάμπρα να γίνεις όμορφη

άμπρα κατάμπρα να γίνεις έξυπνη

άμπρα κατάμπρα να γίνεις ωραία

άμπρα κατάμπρα να βρέξει ξανά

(έχω και κάτι άλλα ξόρκια αλλά θα το κλείσω κάπου εδώ μην αποσυμπιεστεί το μαύρο και γίνει τυρκουάζ κι έχουμε τίποτα αγκαλιάσματα βραδυάτικα)

« Πιο πρόσφατες καταχωρίσεις · Παλαιότερες καταχωρίσεις »