νεκρό αγόρι

VaVou

όταν ήμουν 15 χρονών

είχα ένα πρασινό λοφίο μέχρι τα σύννεφα

και τη καρδιά μεθυσμένη από φρέσκο αέρα ελευθερίας

κι όλοι αυτοί που φοράνε στολές κι υπηρετούν λένε τη πολιτεία και τους θεσμούς

όπου με πετυχαίνανε με τρομοκρατούσαν και μ’ απειλούσαν

κι ένα βράδυ

ζορισμένος από τα ρεύματα που οδηγούν τα έξυπνα πλήθη στην εξέγερση

ανέβηκα επάνω σε κείνη τη κολώνα όπου τα αδέρφια μου τότε

κρατούσαν μια λάθος σημαία σε μια λάθος εποχή

και πέταξα την κουκούλα

και πήρα αναπτήρα και την Ελληνική σημαία κα της έβαλα φωτιά

και δεν ντρέπομαι για αυτό γιατί είμαι πιο Έλληνας από το πρωτόκολλο της ευθιξίας σας

και σαν Έλλην ξέρω από το αδιαχώρητό μου αίμα την Ιστορία μου

που είναι η ιστορία εκείνου του αγοριού που σιχάθηκε το ψέμα και τα προσχήματα που από φύση κρύβει ο ανόητος άνθρωπος που φοράει τη στολή

ναι έτσι κι πάνω ένα βράδυ της έβαλα φωτιά και την έκαψα

κει πάνω σ’ αυτή τη κολώνα

για μια δημοκρατία που οι φασίστες πάντα αυτή τη σημαία τσαλακώνανε κι από ενοχή αργότερα την ονομάζαν ΝΕΑ

που την μπαστάρδευαν  με σταυρούς μετάλλια και τρόμο

Από τότε το ατσάλινο κτήνος κάθε τόσο ορμάει στο μουσειακό δρόμο της εξέγερσης για να χαμηλώσει τα ανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας

γιατί ποιοι νομίζετε πως είπαν το όχι στους Ιταλούς, το φασιστάκι ο Μεταξάς, όχι

οι ρέμπελοι ρεμπέτες, οι χασικλήδες της εξορίας και της θλιμμένης πατρίδας που τραγουδούσαν στις συνάξεις των Ψειρίδων, στη δικιά τους Μεσολλογγίου τον δικό τους σεβντέ που δεκαετίες ζύμωναν

ποιοι νομίζετε πως όρμησαν στα κάγκελα και στις νομικές για να σε κάμνουν Έλληνα, ξανά Βάκχο περίλαμπρο? Η γενιά των λουλουδιών που τραγουδούσε Cream και Ξυλούρη κι όχι οι βλαμμένοι που τρέχαν στα αδέξια τα σινεμά για να τσιλιμπουρδήσουν με Βουγιουκλάκη

ποιοι νομίζεις Έλληνα πως ενσάρκωσαν μέσα στα πιο μύχια ταξίδια της Ιστορίας σου το θάρρος που δίνεις από πάντα στα μικρά σου παιδιά να μπορούν να σηκώνουνε κεφάλι και να κοιτάνε ακόμα και τους θεούς στα μάτια ?

αυτοί που πάντοτε αποκαλούσες αναρχικούς, βρωμιάρηδες, αλήτες,

αυτοί είναι Έλληνα τα ανακλαστικά της μεγαλειότητάς σου, οι κλέφτες και οι αρματωλοί που σε κάνουν να μπορείς στο κίνδυνο να συσπειρώνεσαι

Εχθρός μας δεν είναι τα Εξάρχεια που τα παιδιά μας εκεί σκληρά μαθαίνουν την αρχαία αγωνία της μάχης και της αιδού

εχθρός σου δεν είναι το νεκρό αγόρι που τη σφαίρα του εφύτεψε στη καρδιά η συμβουλή του πορωμένου ηθικολάγνου θρησκόληπτου κύψαντα Στρατηγού που μέσα στις αστυνομικές σχολές αντί να διδάσκει στον δόκιμο Έλληνα Αξιωματικό τι σημαίνει να αγαπάς και να λατρεύεις τη Δημοκρατία,

τι σημαίνει να είσαι ένας ψυχρός  υπηρέτης των θεσμών της πολιτείας

του διδάσκει την πόρωση σε ένα προσωπικό αίσθημα αντεκδίκησης

να επιστρέφει

για να κλαδεύει 15χρονα έτη

που το μόνο τους έγκλημα

μόνο η χειμμαρώδης νιότη ήταν ρε κουφάλες

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s