ψωνίζοντας

γιωργος καλλεργης

 

 

 

———-

 

 

 

στεκόμουν δίπλα σε μια μπουτίκ

από υπέροχα υφάσματα

στον πιο πολυσύχναστο δρόμο

περίεργων περαστικών ματιών

είχα σαστίσει με τα συγκεκριμένα χρώματα

κάποιων υφασμάτων ΄για γυναίκες

τα φανταζόμουν πάνω τους με άλλους συνδυασμούς

και να φανταστείς δεν έχω καν μπαμπά

που ν’ανήκει στο ινστιτούτο Μάρξ.

απλώς ατενίζω αναρχικώς των χρωμάτων

Sacco and Vanzetti που εκτελούνται

λυσσαλέοι αφορισμοί Βατικανού προς καιόμενες μάγισσες

και κάμποσος παρακείμενος στις κλίσεις του αορίστου χρόνου

όμως ήρθε δίπλα μου εκείνη η όμορφη Σκωτσέζα

και μου συστήθηκε ένα πιο όμορφο ρούχο

κάτι που μου ταίριαζε καλύτερα κατά τη γνώμη της,

την ρώτησα πως την λένε

και μου είπε Φαίη,είχε ιριδίζοντα μάτια καστανά με καταγωγή από φράουλα.-

αμέσως μετά την χαστούκισα.

 

τελοσπάντων δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μετά απ’αυτό μ’άρπαξε  και με φίλησε παθιασμένα.

υποθέτω όλες τις παλαβές γκόμενες δίπλα μου εγώ τις μαζεύω.

τουλάχιστον ευτυχώς, δεν είναι από την Σικελία.

έχουν γίνει λιγάκι οξύθυμοι πια οι νότιο Ιταλοί στο εδώ και τώρα.

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s