απεριόριστοι δανδισμοί

VaVou

Δ1) συγκρότηση περιπάτων-θραύσματα ατμοσφαιρών

Ο Δανδής επιτίθεται ξανά μ’έναν περίπατο. Τα δρομάκια της παλιάς πόλης μοιάζουν με σκηνικό από ρομαντικούς φόνους, όπου τα κορμιά κολλάνε στους τοίχους μυστικά κάτω από τους ατσάλινους αιχμηρούς φανοστάτες και παράθυρα γιαγιάδων που τρίζουν από τους δεύτερους βυζαντινούς-οθωμανικούς ορόφους. Η γάτα νιαουρίζει στα σκουπίδια κι ο Δανδής συνεχίζει να περπατάει με την ίδια σκοπιμότητα προσπερνώντας τα πάντα. Βουτάνε μέσα του  οι πληγές, μέσα στην πυρηνική του περιέργεια από ΄θλίψη, ο Δανδής κοιτάζει με την όσφρηση του αξιόκερσου θείου πλάσματος, και σαστίζει. Γιατί να ευνοήσει τους ανθρώπους? Οι βυζαντινές οχυρώσεις από κίονες του Ναού του Απόλλωνα, που τον γκρέμισαν οι ιερόσυλοι χριστιανοί των βυζαντινών μεγαλείων για να φτιάξουν ένα σίχαμα από προχειρότητες, σκιάζουν κάθε φίλι. Κάθε φιλί από δω και στο εξής μέχρι να ζητήσετε το έλεος και τη συγγνώμη από τους θεούς μου, θα σας σκιάζει τα σπλάχνα. Θα τρέχετε να ράψετε τα στόματα των πεθαμένων σας γερόντων για να χαμογελούν βιασμένα τον καθυσηχασμό των φανατικών σας. Η αιωνιότητα δεν σας ανήκει.

 

Ο Δανδής στέκεται λυπημένος έξω από ένα σκαλοπάτι που παρατήθηκε ένας κίονας κορινθιακής βάσης από κρίνα. Πάνω του άφησε κάποιος ένα τριαντάφυλλο κι ένα ποτήρι κρασιού. Τη σεπτή αυτή πράξη ονόμασε αγνή ελπίδα.

Ο Δανδής βλέπει τους δρόμους συννεφιασμένους από την έλλειψη της γιορτής κι από μισότυφλους βατράχους π’αισθάνονται την παρουσία των πουλιών σαν σκιές.

Ο Δανδής μέσα του ξέρει πως θα σκοτεινιάσει, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα. Δεν του αφήσατε καμιά επιλογή. Όταν ο Δανδής πεθάνει μέσα σε αυτή τη θλίψη, όλος ο κόσμος θα έχει τελειώσει.

Ο Δανδής, ναι, αυτός ο Δανδής είναι ανίκητος. Ποτέ δεν έκρυψε την θλίψη του. Ποτέ δεν έκρυψε τη χαρά του. Ποτέ την ελευθερία του. Ποτέ τη διάθεση για παιχνίδι. Ποτέ τον ερωτισμό του. Ποτέ την παρθενιά του. Ποτέ την στύση του.

Αυτός ο Δανδής αιμμοραγεί περίπατο. Αυτός ο Δανδής είναι ο λατρεμένος των ζώων και των παιδιών. Αυτόν τον Δανδή οι Χριστιανοί τον ονομάζουν τόσο άξεστα, Διάβολο.

Όταν θα βγείτε στο δρόμο μια μέρα, αν ανακαλύψετε ίχνη από αίμα, μην τα ακολουθήσετε. Δεν είστε έτοιμοι για τέτοιο πόνο ακόμα.

Στην πόρτα του σκαρφάλωσε ένα σαλιγκάρι κι έφαγε τον εαυτό του.

Αυτο το σαλιγκάρι είμαι εγώ.

άπραγος και λυπημένος

κενός μικρός με τη σιωπή και το τίποτα

αλλά αυτός ο Δανδής

ακόμα χαμογελά

εγώ κι εσύ

καθρεφτιζόμαστε στο ίδιο σώμα από ξένα είδωλα

εγώ κι εσύ

αν δεν επιστρέψουμε εκεί που ανήκουμε

όλος ο κόσμος θα σβήσει

κι ο περίπατος θα χάσει κάθε νόημα.

Όπως τώρα π’αυτές οι σποραδικές προσπάθειες για αφήγηση σχεδόν πνίγονται μέσα σε έναν Δανδή που ακόμα κοιμάται ετοιμοθάνατος από πυρετό, όσων ποτέ δεν πίστεψαν στη δύναμη των ερώτων, τα σκόρπια θραύσματα ενός κατά τ’άλλα, αρκετά φινετσάτου τύπου

 Δ2) Ενσωματωμένη κίνησις γραφήν

 

 

Δ3) Αγαπημένις λατρεία Καβειρώ

Αγαπημένη του ουρλιαχτού αχτίνα

αχτίδα όπως σε βλέπω στα όνειρά μου

κί όπως όταν τα χέρια μου ανοίγω γοερά

το ουρλιαχτό προεκτείνω στο σώμα 

μ’ένα μάτι αγγέλου ολόκληρο στη πλάτη

να πετάω ή να κάθομαι ή να πέφτω

που κοιτάει

Δ4) Δανδικό intermezzo : Το φανταστικό ραδιόφωνο

 

(αφιερωμένο στον ακροατή αναγνώστη της άλλης μεριάς)

 

τίτλος ποίημα για εξόριστους φίλους

ή διάσταση

για υπνοβάτες εραστές

Δ5) μηλιά στον ενεστώτα

Καινούριο πνεύμα Δωρικό Ιωνικό Αιολικό Αρκαδικό και ανεξάντλητο,

με την μιλιά στον ενεστώτα ακύρωσα όλα τα γεγονότα και ζω τους θεούς ξανά,

κι έχουν λυσσάξει τα σκυλιά και οι τυχάρπαστοι

κι έχουν λυσσάξει όλοι οι ενοχικοί απ’ το κακό τους.

Όποιος θέλει να μάθει τι είναι το μεταμοντέρνο,

ας λατρέψει πρώτα τους θεούς μ’ένα στίχο

με μια ζωγραφιά ή μ’ένα τραγούδι

κι ύστερα ας ξεχυθεί προς όποια γλώσσα ελευθερίας τη λέξη νομίζει

-τον απαγορευμένο καρπό όπως τον ονομάζουν

Κι έχω να πω μονάχα κι αυτό ελπίζω κι αυτό ποθώ

ακόμα μύγες μ’απασχολούν, ακόμα πραγματικά δεν έχω μιλήσει,

λεπίδες και φιλιά ακονίζω

με ύμνους προς την ελευθερία.

Όχι όχι, ακόμα δεν έχω μιλήσει,

ακόμα το ποίημα που θα βρέξει δεν έχω φτιάξει

ακόμα την εποχή των εποχών παρασκευάζω

ακόμα ασταμάτητα εργάζομαι για τους μελλοντικούς Παρθενώνες

τη ανορθόδοξη άνω ορθή δόξα

την άνω ορθή γνώμη

και την μεγάλη συγγνώμη των Χριστιανών προς τους Έλληνες

που την ορθή τους λόξα επέβαλαν

λωτούς για λωτοφάγους.

Όχι δεν ξεχνώ.

Δεν γίνεται να ξεχάσω

κι αν με ερωτάς τι άλλο γω ιερόσυλος ποτέ μου δεν θα γίνω.

Έχω μηλιά μιλιά καρπερή

ομιλώ την ελληνική κι άρα εν τω πολλώ

ή έχω θεούς ή δεν έχω κανέναν

κι όπου παρελθόν παρόν και μέλλον

ουσία όλων των γλωσσών κι ο ήλιος δύει στα πράγματα μιας μέρας

όπου τάχατας ο ξεπερασμένος λησμονούσε στο κάτι του

και στο πράττειν του μια εμπειρία,

μα δεν αντέχω άλλο να παύσω δημόσιος

τον βίο μου να περιφέρω με μιαν ιερή τελετή προς όλα τα απέρατα πέρατα των σημείων

και με τους νέους κόσμους την προανθρώπινη σιωπή

όταν ο ανθρώπινος άνθρωπος με βρεφικά όνειρα ψηλάφιζε τους θεούς του στην άμμο

με δισταγμό και με κηλίδες άλεκτου προς ό,τι πράγμα έβλεπε

 για κάτι που σήμερα ονομάζουμε «φυσικόν»,

απέδιδε από έναν θεό σ’ένα του νόημα για να φιλιώσει το περιβάλλον,

απόδοση προς μια λέξη που σήμερα σιωπά κι από έναν θεό

και πήγε τυφλός προς τ’ απαράστατο ένα

ο άνθρωπος που ξέχασε που τον ξέχασαν που τον συκοφάντησαν που τον διαμέλισαν που τον ξέσκισαν

και που πια τι φύση σημαίνει δεν τον ενδιαφέρει.

Θα πεις αρμονία ή θεία, ή εστία ή μοίρα

ή μνήμη ή κλώθω ή κόρη ή κρήτη

 ή γη ή ουρανός ή σελήνη ή μαία

ή αιθήρ ή απάτη ή νύχτα ή χάος

ή έρεβος ή δίκη ή τύχη ή νίκη

ή πλούτος ή υγεία ή ύπνος ή θάνατος

ή ήλιος ή  με φειδώ ή τυφώνας ή σκότος

ή σάτυρα ή έρως ή έριδα ή παν

όλες οι λέξεις είναι θεοί

κλειδιά των εποχών με υπερβάσεις κατορθωμάτων

άλυτα αινίγματα  που δίνουν απαντήσεις

προς ό,τι υπάρχει και ίσταται

προς ό,τι φυσικόν

προς όποια εύωνη θνητού πράξη

μικρή

ή μεγάλη του άρκτο,

μηλιά με μιλιά ενεστώτα που είναι

όπως εκείνο το θρυλικό πια πρόβλημα

για την αρκούδα που πέρασε και κούνησε το μήλο

και πες μου τι χρώμα έχει στη γη των αναζητήσεων

Δ6) Αντίκτυπος Κηλίδα

Αναγκασμένος να αποκλείσω από μια ανάλυση το ρίνημα σιδήρου, μέσα σ’έναν πρησμένο καρκίνο από παρόν, όποια εντυπωσιακή μορφή ή δομή βρίσκω

την βρήκαμε διαμελημένη

ατιμασμένη

ενταφιασμένη στο χώμα.

Αυτός είναι ο κυρίαρχος κόσμος που προσκυνάτε δούλοι!

Ω δούλοι εσείς του Βασιλιά

π’ακόμα κι όταν πεθαίνετε

τίποτα δεν άλλαξε,

ακόμα σας χρησιμοποιούν για να χτίσουν την πυραμίδα του Παραδείσου τους

όπως κάναν κι οι Φαραώ όταν οι δούλοι τους αποκαμωμένοι πεθαίναν: τους εντοίχιζαν ως υλικό

υλικό της Πυραμίδας τους για να περνάει καλά ο αφορολόγητος ένας

στις πλάτες των φορολογημένων πολλών

 

αλυρική υποσημείωση σημείωση -ω ήξεραν καλά οι Αιγύπτιοι γιατί εξεδίωξαν  τον δουλικό λαό του Μωϋσή μέχρι την κομμένη θάλασσα. Μόλις κατάλαβαν λίγο μετά αφότου έφευγε τι πολύτιμο δικό τους τους είχε κλέψει και πως θα τους το στερούσε για πάντα .)

Κι είναι τόσο αστείοι και πρόσκαιροι και τυχοδιώκτες  οι ορθόδοξοι συναγερμοί τους

π’είναι ικανοί ακόμα και στον αφορολόγητο ύψιστο ένα τους

 κατά του να στραφούν,  για να κερδίσουν πολίτευμα

που εννοούν βαρύτιμο χρυσό ρουμπινιαστό σιχαμερό βυζαντινό

εαυτοκρατορικό

σαν στέμμα.

Δ7) Συλλέκτης εκστατικών φύσεων

Ο εραστής απόψε θα ξυπνήσει και θα σηκωθεί ήλιος από ορμές στα τέλεια τρίγωνα των άδικων τάξεων και θαλάσσιος κόλπος από θεία θα εννοήσει τις παντοτινές του μορφές στα αναγώγιμα λεξικά που συνδέουν την αρμονία του στο χρόνο 

με φωτεισμένα πράγματα από βραδιές που σε πείθουν πλατιές χαρές στις άκρες του κόσμου

θα ονομάσεις γιορτή ό,τι μυρωδιά με τα μαλλιά σου πιάσεις σαν τα  μαζέψεις με κοκκαλάκι σε στοργή για να λατρέψεις τον κόσμο

το στοίχημα ήταν και θα είναι πάντα να βρεις το μέτρο του εκείνο που χωρά

-εν ζωή-

όλη την ιδιοτροπία των πραγμάτων.

Κι αν εσύ Θράσσαι αλλού βρεις να χορεύουν πιο όμορφα και να γλεντούν τις λέξεις

τότε τα ζώα θα έχουν πάψει να βρυχώνται όταν ευχαριστιούνται τα βέλη

κι ο έρωτας θα έχει γίνει κιόλας κατά τ’ελάχιστο του πράγματος

παντοτινή απελπισία

Δ8) δοκιμή να μιλήσεις σ’ένα κορίτσι

είσαι όμορφη

θέλω να γίνουμε φίλοι

τα όμορφα άτομα με κάνουν να αισιοδοξώ

ονειροπόληση

ήχος βημάτων μέσα στη βροχή

ζεστός καφές δίπλα στη φωτιά

μερικές μουσικές σαν ψίθυρος

μερικοί ψίθυροι σαν μουσική

ναι είδες τι όμορφα πράγματα με κάνεις να λέω τώρα?

είχα πολύ καιρό να μιλήσω τόσο τρυφερά σε ένα κορίτσι

και γιατί να σε πιστέψω θα μου πεις

γιατί πεινάω να σε ερωτευτώ

κι εγώ μόλις έφαγα μια ωραιότατη σαλάτα μαρούλι θα μου πεις

κι εγώ μόλις μια ωραιότατη αντίληψη περί πείνας σου απαντώ

…και να πως ξυπνάω καταραμένος ποιητής μέσα στην θλιβερή μου τύχη,

να πρέπει να ξεστομίσω πράγματα που σφάχτηκαν και κρύψανε άτσαλα στο χώμα δολοφόνοι

μα πως τώρα που σε συνάντησα σαν αιώνιοι σπόροι μεταμορφώθηκαν και πέταξαν από το θάνατο μακρυά

η αναγεννημένη ομορφιά ξανά

τολμηρή στο πρόσωπό μας

-μα γίνομαι πομπώδης και πολύ σωστά θα μου το πεις

όμως τι κρίμα

τι κρίμα να μην σ’έχω εδώ τώρα δίπλα μου

μα η τρέλα ζήλεψε και μου σε παίρνει μακρυά

γιατί είναι τρέλα κι ασθένια φριχτή

τα βράδυα όταν κοιτιέμαι μόνος στους καθρέφτες

και τότε ξυπνάει η έσχατη αδυσώπητη μοναξιά

ολόκληρη η θλίψη μου ματώνει τα πόδια

τα νεύρα σφίγγουν κι η καρδιά χαλαρώνει 

Δανδής που επιτίθεται ξανά μ’έναν περίπατο

όταν τα βράδυα η μουσική τον ξυπνάει από το λήθαργο

και τρέχει εκεί έξω να συναντηθεί με κάτι που να αξίζει τον κόπο να θυμάται.

Δ9) η υπέροχη θύμισσα ενός Δανδή

Δ10) Ανθισμένοι  Μετασχηματισμοί Βαθμίδας

Πιστέψτε με κίνητρο έναν άνθρωπο μιας παράξενης τέχνης που παρουσιάστηκε από ελεύθερη διαδρομή μορφή της συνείδησής του με τελική πρώτη του άφιξη την επίγνωση του Παρθενώνα κι έστρεψε την αντίληψη στην δικαίωση από ένα ατύχημα γέννησης κάθε ισότιμη συσσώρευση επιστήμης διαφορετική από μια φιλοδοξία αληθινής λειτουργίας της μιλιάς .

Και θα ξανάβρησκα κάτω από την θαυμαστή γλώσσα των περιγραφών όλη τη σημασία της διάφανης έκφρασης αν η απαίτηση της μίας και μοναδικής αλήθειας δεν περιόριζε τη ζωή μας.

Μα αν συνέκρινα τη δυνατότητα να αποσπάσω μόνο μια οριστική χειρονομία από τον κόσμο

ο κόσμος θα είχε ήδη την τάση μιας φύσης άκαρπης μέσα στην ασφυκτική ομοιογένειά της.

Για αυτό αντιπαραθέτω στην σιωπή του Πλάτωνα, το πείσμα της γλώσσας

στο τίποτα του Αριστοτέλη το θαύμα της έκφρασης

και στου Σωκράτη τη μιλιά απλά ένα μήλο

Δ11) Συλλογισμοί Βουνών

Κάθε συγγραφέας ξέρει καλά πως αν και η γλώσσα μας δίνει περισσότερα απ’ όσα θα μπορούσαμε να βρούμε μοναχοί μας,δεν υπάρχει η χρυσή έποχή της γλώσσας , Maurice Merleau-Ponty, η πρόζα του κόσμου, βιβλιοπωλείον της «Εστίας»

 

να πως μεταφέρομαι στη βουνίσια ψύχα

από δροσιά ξανακοιτώ τις λέξεις σου

στιγμές σαν κι αυτές π’έκλεινες τα μάτια στον άνεμο κι ένιωθες τη σκέψη μου

αυτές τις φορές π’ακούω τα δηλητήρια της φόνισσας Ιστορίας

 και ταξιδεύω μέσα στη δύνη της

ούσης δημοκρατίας παρά τοις απαίδευτοις

και των μεν αξιόλογων ανδρών πεφυγαδευμένων

εκείνους που σε προσέχουν και πραγματικά σε θέλουν δυνατή

μακρυά απο φαραωνικού τύπου

και δούλων διαθέσεις

π’ακόμα κι η Πενθεσίλεια ορμά στον Αχιλλέα

ατρόμητη κι αυτή από έλλειψη θείου ιπτάμενου βρέφους

μα πως τον παθαίνει τον τυφλό κι η δορά της σαστίζει και κρέμεται μακρυά του γιατί δεν θέλει ν’αγγίξει τον έρωτα

μ’ανυποχώρητη αντλεί κι άλλο δύναμη καθώς την καρφώνει στο λαιμό

να ερθεί κι άλλο κοντά μαζί του

σβησμένη ματιά που συναντά τη ματιά του ήρωα όταν στηλώνεται πάνω της

την ύστατη τούτη ώρα που σπίθισε στις καρδιές τους ο έρωτας

όπως λέει η αρχαία μαρτυρία

 

 

Δ12) Ο ερωτικό κύκλος
Αν εντούτοις δεχτούμε ν’αποτανθούμε στο ορατό γεγονός, στη συνολική εμπειρία όλων μαζί των εποχών και στην «Επιθεώρηση δικαστικών χρονικών», θα δούμε πως η φύση δεν διδάσκει τίποτα ή σχεδόν τίποτα,πως μ’άλλα λόγια αναγκάζει τον άνθρωπο να κοιμάται, να τρώει, να πίνει και να προσπαθεί όπως όπως  να εξασφαλιστεί από τις εχθρικές εκδηλώσεις των ατμοσφαιρικών συνθηκών, Charles Baudelaire, αποφθέγματα παρηγοριάς για τον έρωτα-ο ζωγράφος της μοντέρνας ζωής, εκδ Ερατώ

 

(ο έρωτας συνεχίζεται σ’όποια δωμάτια καταστολής παρένθεσης ή θλίψης κι αν τριγυρήσεις)

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s