ψευδές προκαθορισμένο

γιωργος καλλεργης

Τιμή και ουρλιαχτό στον Paul Feyrabend για το halucinogen προόδου του χορού των χρωμάτων, με μια φιλοσοφία γιατί όχι, του ασύστολου ντανταϊστή παρά του σοβαρού αναρχικού, διατυπωμένος ως υπόθεση μιας εικασίας που με ψαύει σαν τρυφερό χέρι π’υπεισέρχεται ύπουλα γλυκά μέσα στα σκοτάδια, ανάστατος από τον πυρετό του ονείρου σαν να γυρίζω πλευρό στο τέντωμα των ρεμβασμών κι η μουσική μια παρατήρηση από πειραματικά γεγονότα διεφθαρμένων πολιτικών, συμφορά για την αυξημένη δύναΜΗ όπου δεν υπολογίζεται ο αριθμός της τυραννίας τους αλλά της γλυκιάς έξαψης του στόματος που πλησίασε στο αυτί, κατορθωμένος για το φιλί από σπαράγματα και ψιθυρίσματα και λεπτές φιγούρες που λικνίζουν μέσα στο πλήθος την ένταση της τρυφερότητας τους , αναποδογυρισμένοι μπροστά από την πόρτα που δεν θα μαρτυρήσει κανένα μυστικό από τη σύγκρουση των σωμάτων, αναποδογυρισμένες στερήσεις της εποχής μας από αρώματα που μπέρδεψαν τα πόδια τους και τώρα ζητάνε μια κόρα ψυχή από εμβατήρια, όπου επιστρέφει κανείς ίδιος με άλλη υπηκοότητα θαυμάτων και όπου κρατά ημερολόγιο πτώσεων από καρέκλα, σαν προϊστάμενος επαινετικών αναφορών να απαγγέλει ποίηματα για συνοδείες του Διονύσου που καταφθάνουν γηγενείς των συμπτώσεων οι ρωτώντες” εξ κισ ζεμουά, κατά που πέφτει (χικ) το πάρτυ?” και συ ρυνώμενος την θεαματική δημοσίευση από σχόλια να γνωρίζεις μονάχα την σκιά του μένους των άλλων που σπρώχτηκαν από τη λατρεία των σκέψεων κι από των πόθων μου τη μέρα όταν τριγυρισμένος από συνάφειες τεράτων στα μοναχικά δωμάτια κλεισμένος σοκαρισμένος τη διευθετούσα μοίρα της Λάχεσης δάκρυζα με τη λέξη μπουκωμένη στο πιώμα να μην μπορώ να έχω παρά να θαυμάσω πως εγώ ο ελάχιστος πτωματοφάγος ο χωρίς, χωρίς κανένα εφόδιο παρά μονάχα μ’οπλισμό ένα χαμόγελο, εμπαίνα στα λημέρια κυρίων ντυμένων με κοστούμι και γραβάτα. Έτσι λοιπόν δεν είχα παρά να πείσω τη νεότητα να ενδυθεί κοντό σορτσάκι σκασιαρχείου, πουκαμισάκι γραβάτα και τζόκευ που ξεχυλλίζει από σκέϊτ και να πάει να στηθεί μπροστά από ένα δημαρχείο διαβάζοντας Κολτεζ και την μοναξιά των κάμπων με βαμβάκι μήπως και συγκινηθούν με την αγραμματοσύνη του κοινωνισμού τους οι εθνικόφρονες αγκιτάτορες με εσωτερικούς χώρους από μικρά ερωτικά δωμάτια τις προσφιλείς τους αλήθειες: συκάμινος συκαμίνω ρύπτεται. Παίρνω λοιπόν ένα μπλοκ τότε που είμαι υγιής και σημειώνω τη λέξη τιμή σ’όλες τις πτώσεις των πουλιών. Χρόνια με τον καιρό μ’αυτή τη διασκέδαση αναχωρώ από οποιοδήποτε σπίτι στη θέα και της παραμικρής βαλίτσας.

Έτσι πασίγνωστος με «κούφια λόγια» καθώς .. βαδίζουμε, χάνομαι μαζί τους παρηγορώντας Εκάτες.

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s