αναζητώντας έναν υπέροχο τόπο

γιωργος καλλεργης

 

 

———————

 

 

 

έλεγα μια πομπή από ερυθρά μπρελόκ

ένα αιχμαλωτισμένο φιλί και κάμποσες χειρονομίες απο βράδια

μετρώντας την Τύχη με καταχρήσεις,

ένας σύντροφος που τιμωρήθηκε σε κάποιο φρεάτιο σκάλας

και μια δικιά μου εφεύρεση από γυμναστικές και κακάο.

Ένα ύστατο υστερόγραφο σημείωνε τα παράλογα του Ράσσελ

κι άλλοι το ρίχναν σε Πλάτωνες γιατί χαν λέει μεγάλες Πλάτες.

στα τσακίδια, κι εγω δεν έχω κανέναν παρά μονάχα δυο κορίτσια

τα κορίτσια μου

κι όλοι μαζί επιβιώνουμε σε σοφίτες από αυτόματα locus solus  χαμόγελα.

Και δεν απεικονίζω παρά μονάχα ένα

ένα μονάχα αίσθημα

ή μήπως ήταν δύο

ή τρία ή τέσσερα ?-καμιά ντουζίνα ίσως.

Και να πάλι τ’ερημοπούλι από μπόμπες σε αγροκτήματα να αφοπλίζει νάρκες

και μια μακρυνή μωβ λάμψη από προετοιμασίες γιορτής.

Μιλούσαν για τη πρώτη μέρα του νέου έτους κατά την γεμάτη φθινοπωρινή Πανσέληνο

χρόνια πολλά κι ευτυχισμένο το νέο έτος φωνάζουν

όσοι ποτέ τους δεν μίασαν τον έρωτα μ’αρνήσεις

…αλλά τι σου μιλώ  για οικοτροφεία που δεν μεγαλώνουν αστυνομίες

παρά μονάχα να είμαι έμια άκρη δαχτύλου από παχουλή καρδιά

τραβάω κατά τη γλώσσα π’αφήνει σύξυλο το πνεύμα

όλοι μαζί όπως κοιτιόμαστε γυμνοί και μας κόβεται η ανάσα

αλλά και πάλι όπως έρχονται σκιές

νεκρά πετάγματα πουλιών από ξεπληρωμένα χρέη

τότε παρουσιάζομαι στην βερνικωμένη σας εποχή κύριοι

μ’επιφανειακά άρθρα κι ασόβαρες μελέτες

-τι δείχνω να χρειάζομαι σε ποια φυγή από τι και πότε την ερώτηση να παγιδευτώ

 

ζήτω τα κομπινεζόν!

 

-κι οι άνθρωποι που πιστεύουν απλόχερα στον έρωτα

τι χρειάζεται ο άνθρωπος με ρωτάς-χρειάζεται αγάπη και στοργή και στον φτωχό να δίνεις παρηγοριά

 

 

-για ποιον φτωχό μου μιλάς ρε ανόητε,

έτσι υποτιμάς τη ζωή σ’όλο το μήκος των αποδράσεων?

 

δεν υπάρχουν φτωχοί βλαξ

μόνο άνθρωποι που ξέχασαν τον εαυτό τους

και τι μουλες τώρα για δεξιότητες και για stage και για άλλα ομόλογα?

παρόμοια με αυτή τη τριβή ευτυχία από άλλη βελόνα στο χωλ προς το μέρος μου έρχεται

κι αντιδρώ και πάω στον καλόγερο και παίρνω το καπελάκι μου και πάω για βολτίτσα

και ονειρεύομαι να μου χε δωθεί να γράψω μια ερωτική σκηνή απ’τη αρχή

θα συναντιόντουσαν σε στενάκια χωρίς λόγο και αιτία-

κι αν το φιλί κρατάει όσο ανανεώνεται η φόρμα μου

τι άλλο να εμπιστευόμουνα από μια κομεντί στην αληθινή αναβίωση της ερωτικής περιπέτειας.

Τι λόγια τι χρώματα τι σχήματα τι ήχοι

διάλεξε χρώμα,διάλεξε ζώο,

διάλεξε σημαία, διάλεξε νύχια

διάλεξα εσένα διάλεξα κι εμένα

διάλεξα μουσική και διάλεξα δωμάτιο

σταμάτησα στην άκρη του δρόμου

αγόρασα ένα πρωτοποριακό θέατρο κι έκατσα με δυο λόγια ενισχυμένος από τους σνομπ

στον χρυσοκόκκινο υποδειγματικό φωτισμό των περιστρεφόμενων σκηνών μιας διείσδυσης τύπου penetration

βουλεβάρτο κύριο ανάγνωσμα από τραγωδίες που δεν έκαψαν στις Αλεξάνδρειες από κιγκλιδωμένες ράμπες.

Αρκετά άσχημη μεταστροφή κι αναμονή σε κλίμακα αντιύλης!

…..

Αφού δεν ξέρεις μωρή πάπια τι είναι αντιύλη

τι μου μιλάς για σάρκες αντίθετων κβαντικών αριθμών που ερωτεύονται στα σκοτάδια?

Δεν έχεις ιδέα.

Ναι δεν έχεις ιδέα πως φιλιούνται στα υψόμετρα

τ’αγρίμια όταν αγγίζονται  στο θέλω!

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s