16 παραλλαγές από κατεστραμμένες μορφές

γιωργος καλλεργης

 

 

——————–

 

 

 

 

(το κάτωθι μωσαϊκό από μίνι πρόζες οικοδομήθηκε με την πιο μοντέρνα έκφραση και δομή-λιγο πολύ γνωστή σε όλους- όπου ο αναγνώστης έχει την άνεση να βλέπει το κείμενο του δημιουργού να διαμορφώνεται, να αλλάζει, να συστέλλεται ή να διαστέλλεται. Ένδεχόμενη πλήρης πρόσβαση του αναγνώστη στον μετά-υπαρξισμό του υποκειμένου. Επίδειξη δυνάμεως της κορυμβιστικής θεωρίας)

 

 

1)

 

Εδώ μέσα να πιστέψω σημειώσεις από ιατρική γνώση και να αρχίζω να τινάζω το ζυγό αποστρεφόμενος τ’ αληθινό κομμάτι ενός πραγματικού δρόμου. Ενάντια στην σεξουαλική ηδονή με μια επικράτεια μιας υπερτροφικής μελωδίας από υποκατάστατα ηλεκτρικών εκκενώσεων και σκίτσα από βλακεία.

Κινούμαι μέσα σε μια κοροϊδία από θαυμαστή βλακεία.

Μισώ την ποίηση και ποιώ το μίσος

 

2)

 

Η φλεγόμενη στιγμή του λυρισμού έφτασε.Αν όλα τα ρεύματα τέχνης είναι μέλη της τέχνης, τότε δεν είναι μέλη του εαυτού τους. Δικαιολογείται απόλυτα το μένος του ΠΙκάσσο  κατά της ζωγραφικής. Ο καλύτερος ζωγράφος όλων των εποχών μισούσε τη ζωγραφική. Ναι. Το μίσος είναι υγεία αρκεί να το εντάσσεις στη μάσκα.

 

 

3)

 

Με σαγηνεύει μια οδοντογλυφίδα καρφωμένη στο κεράσι. Ακρωτηριασμένη ιδεολογία από ψυχολογικά σκάνδαλα. Μια περαστική κατσαρίδα πάνω σε σκουριασμένες σημειώσεις τοπολογικής άλγεβρας. μ’ ένα εντομοκτόνο σκότωσα το βιβλίο.

 

4)

 

Ο έρωτας αν ήταν, θα ήταν ένα διάλειμμα ζωής σαν θάνατος σε μια συμποσιακή προετοιμασία για κάτι που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ. Ναι εδώ ο Επίκουρος είχε αφάνταστα δίκιο. Ο θάνατος είναι κάτι που δεν μας αφορά. Κι ο έρωτας διαρκώς προσπαθεί να μας πείσει πως ο θάνατος μας αφορά. Α! Είναι τόσο σπουδαία τα παιδιά!

 

5)

 

Η συναισθηματική εμπλοκή του αδιάγνωστου ξένου και ο σπαρακτικός του θρήνος. θα εκραγούμε όλοι μέσα σε έναν διάκοσμο από αισθήσεις. Οι πιο δειλοί απ’ όλους τρέχουν σε μοναστήρια. Μόνο τους στωικούς ασκητές αποδέχομαι. Μόνοι σε μια ερημιά να διαλογίζονται λεκτικά για τις φιλοσοφίες του κόσμου σαν να επρόκειτο να δώσουν διάλεξη σε κάποιο ακροατήριο που ποτέ δεν θα εμφανιστεί. Εκεί ο πραγματικός πειρασμός είναι να υποκύψεις σε προσευχή για κάποιον θεό. Πείτε τον Ιησού ή Δήμητρα ή Όσιρις ή Αλλάχ. Μικρή σημασία έχει. Η μοναξιά δεν προτιμάει ονόματα.

 

6)

Βλέπαμε τον ζωγράφο Σαμαρά να γδύνεται live, γυμνός στο τραπέζι της κουζίνας του τώρα παίρνει το πρωινό του. Οι εικαστικοί, έχασαν τόσο την πίστη στις δυνάμεις τους, τόσο που βρήκαν καταφύγιο στην φωτογραφία. Ακόμα και εκεί όμως, η ζωγραφική διαμαρτυρήθηκε. Αλλοίωσε την πιστή αναπαράσταση της πραγματικότητας μέσα σε εκρήξεις απο σκίτσα ή μέσα σε θεατρικές εμφατικότητες από ακινητοποιημένα καρέ μιας κινηματογραφικής αποκάλυψης σε φλατ επίπεδα. Κορίτσια ριγμένα σε φονικά. Μια ενδιαφέρουσα έκθεση φωτογραφίας στο Hoxton. Γυναίκες που δολοφονήσαμε από χόμπι.

 

7)

 

Χθες βράδυ έκανα μια παλιά γνώριμη γύρα στην Ομόνοια. Τίποτα δεν άλλαξε ή σχεδόν. Αν εξαιρέσουμε τα περιπολικά, τους οδοκαθαριστές με τις μάνικες, τα λιωμένα κορμιά και τα ντηλέρια από τις ασιατικές χώρες, έχει υπάρξει ένα κάποιο είδος update στην υπόθεση. Tώρα εκτός από κακής ποιότητας πρέζα, σερβίρουν κακής ποιότητας κόκα.  Ωστόσο έμεινα εντυπωσιασμένος. Συνάντησα μια λιωμένη κοπέλα που κάποτε είχε λέει δώσει κάποιες σημειώσεις της από βιβλίο της στον Χρονά. Δεν θυμούνα τ’ ονομά της. Εκείνη όμως θυμόταν το δικό μου. Δήμητρα τη λένε. Αλλά ποιος δίνει σημασία? έτσι κι αλλιώς σε λίγο είναι νεκρή.

(Σαπφούς και Μενάνδρου γωνία ένα έτος μετά κοιτώντας σκύλους να τεμπελιάζουν

με ξάφνιασε το γεγονός πως ένα χρόνο μετά εκείνο το πρεζάκι ακόμα χρονίΖΕΙ. )

 

 

8)

 

Είμαι ερωτευμένος με το μεγάλο έγκλημα της ελευθερίας. Όσο περνάει ο καιρός το πάθος μου γίνεται εντονότερο, μεγαλύτερο, απλώνεται, μαθαίνει νέες τεχνικές, κερδίζει περισσότερο σε ευθυκρισία. Κι όμως. Είμαι σεμνός απέναντί του. Το ονομάζω έγκλημα για να μην τρομάζω με τις απεριόριστες δυνατότητές της τους δικαστές μου. Τεχνική επικοινωνίας: δηλώνω αδιάφορος απέναντι στο δίλημμα αθώος ή ένοχος. η επιστήμη της ψευτιάς των πολιτικών με δίδαξε καλά. έτσι δεν απαντώ τίποτα. τώρα δεν έχω παρά να τρέξω να ζητήσω δουλειά σαν image maker  των πιο αποτυχημένων. Είμαι σίγουρος ότι μπορώ να τους κάνω να κερδίσουν.  Όχι, δεν νιώθω καμιά ενοχή για τη νίκη. Αυτός είναι ο σκοπός. Αλλά ακόμα και η ήττα, δεν με καταβάλει ποτέ. Αντιθέτως, πολλαπλασιάζει το πάθος μου προς το ελλειματικό ισοζύγιο του επάθλου που δεν απόκτησα. Συμμετρία.

 

9)

 

απέχθεια για την λατρεία της ταπείνωσης. απέχθεια για την λατρεία του φανατισμού. Δεν μ’ αρέσει να εκβιάζω την αγάπη κανενός θεού. Έλλην γιατί είμαι παρά τοις θεοίς. Όχι υπό. Ο Σίσσυφος απέδρασε. Τώρα μόνο χριστιανοί και μουσουλμάνοι σπρώχνουν  την άδικο πέτρα τους. Κατοικώ τον σύγχρονο κόσμο μου συντροφιά με πρόγονους, αλλά τι σας λέω, εδώ καλά καλά δεν μπορείτε να κατανοήσετε το Ένα, θα κατανοήσετε εν το πολλώ?  παύση για 4λεπτο κατούρημα.

 

Θέλω να γράψω κάτι που μονάχα οι πιο γενναίες γνώθι την Ιστορία ψυχές θα καταλάβουν κι ιδιαίτερα αναφέρομαι προς τους χριστιανούς μοναχούς που φροντίζουν να μαθαίνουν ιστορία προκειμένου να δολοφονούν τον υπέροχο ελληνισμό:

“στο σπίτι μου, στην κρεβατοκάμαρά μου, έχω φτιάξει βωμό αφιερωμένο στον Δία. Του δέομαι μπροστά από την υπέροχη αντρική του προτομή, διαλόγους της ελληνικής γλώσσας και ποιήματα σ’ όλες τις γλώσσες των ερώτων, όλες τις γλώσσες των καιρών” Το κάνω υψιπετύς με τα στήθια φουσκωμένα στις πλάτες και τα χέρια ανοιγμένα σε ύψη από χούφτες που γέμισαν ουρανό. Το κάνω γυμνός. Το κάνω όρθιος.

(ορισμένες φορές φαίνεται ο θεός σαν να χαμογελάει .divine)

 

10)

εμβόλιμη σιωπή :  τίποτα

 

11)

 

γνώριμα χάδια δεν μπορώ να πάψω να σας σκέφτομαι,

τόσο άγρια κι ακόμα μια γεύση από μωρουδίστικο φαγητό

στα χείλη ο χρόνος δεν είναι απειλή,

ο χρόνος είναι μια γιορτή

σήκωνε τον εαυτό σου που είναι η πέτρα του

κοίτα πόση ζωή φιλοξενεί στο πατημένο σου γρασίδι

σήκωνε τον εαυτό σου

κοίτα πόση ζωή

σηκώνεις

 

12)

 

το ρήμα κρύβεσαι

στην οριστική

 

13)

σήκωνε

 

14)

σηκώθηκες?

 

15)

 

Τρίτωνες και Σφίγγες

Κένταυροι και Μεσσίες

θα προτιμήσω τους Τρίτωνες και τους Κένταυρους αν μου επιτρεπετε.

“ότι αρχας ειδων τα δοξαστα ,

δ επι τι φερεστε παρα αλλ η ωδε η ωδε”

 

16)

 

τα βράδια που ορίζεις την Ψυχή

κατά τη βούληση του μίσους

τον οίστρο σου όταν χορεύεις

μέσα στις φωτιές της Αίτνας

καταφύγια δροσερά

όπου βρίσκουν μοναχά  οι μυημένοι

κείνες τις νυχτιές που νιώθεις ικανή

αμφίεση αρσενικού

ν’ ασκείς κατά την τόλμη

Θάληστρες σαν παριστάνεις μέσα σε θρασύδειλες κούκλες

 

τη Πενθεσίλεια να σκέφτεσαι

έτσι ώστε σοφά να επιλέγεις

να προχωράς ή

να σωπαίνεις

για Σαυρομάτες φυλές απ’Αμαζόνες που πλάγιασαν με Σκύθες

ή για στιχάκια από χνούδια που καμώθηκαν τις αιχμές

ξελογιασμένες του πανικού τους αιγοπάνες….

Και στις δυο όμως περιπτώσεις

να προσέχεις καλή μου

μη σκίσεις κανά καλσόν

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s