ψιθυρίσματα

γιωργος καλλεργης

————–

1) Πρώτη έκταση Δελφών

 

τι σου προστάζω στην αμμουδιά με ένα φιλί και μια πίστη και μια άλλη πίστη και πολλές άλλες δεμένες στην ίδια ενότητα αρμονίας κι ανάμεσα στην πραγματικότητα κάθε κριτικής ανάγνωσης τι σου προστάζω μετά την ύπαρξη για κάθε πράξη σαν μέσο κι όταν σου έλεγα φεύγω αντίθετα από τα γεγονότα κι απ έξω επιστρέφω στην αρχή και στην αύλακα των ρήμασι δειλινών ενύπνια νεκροτόπια  ρόδων και βοές κραυγής στα ατσαλόσυρμα των άωρων γιορτών όντων της νύχτας όπου τα σώματα σμίγουν στις αποφάσεις των απολαύσεων  γελώντας εσωτερικά τις εμπειρίες των λυγμών με αντίδοτα από τρυφερές παλίρροιες και χειμώνες σκοτωμένων ερώτων τις αναπότρεπτες αφορμές των σημασιολογικών διανυσμάτων κάτω από αγάλματα ξαπλωμένων μονόκερω  εκλιπαρώντας τον Ζευς για τον οργασμό των ανθρώπων

άλλος με τις αναγνώσεις του

κι άλλος με τις επι δύο αντιγραφές του

άλλος με τον εαυτό του ερωτική γυναίκα χωμένη στο πίσω κάθισμα ενός σωφέρ

κι ένας δρόμος από ηλιοφάγες ελεγείες με την οργή του ποιητικού ουρλιαχτού λέξεις καρφωμένες σε κάποιο φεγγάρι

κι ο θεός Δίας ώριμος άντρας σε αγωνιστικό σώμα

σώμα γρήγορο κι ευέλικτο κι ευγενικό σαν δίψα που ορμάει στην αδικία

και τη δική μου ζωή στην οπτασία των παραισθήσεων, με εκπληκτική ακρίβεια στην αίσθηση των Δελφών, να αφουγκράζομαι αμφεπένεντα των περιπλανήσεων ζωντανός με μιαν καπαρντίνα που σκέπασε τους σκύλους που ήρθαν να τον προϋπαντήσουν όταν τα στερέματα της έκστασης του Βάκχου στην πατρίδα του αδερφού του από σεβασμό δεν απολυτρώνει τις μαινάδες του

αλλά άσπιλο και τώρα το Διονυσιακό που σταματάει ξέρει, κι αφήνει το οινοποιημένο του γέλιο σαν μουσική παύση από σκυταλοδρομία θεών

στις ράχες του βουνού της Πυθίας κατεβασμένο στην πόλη κι ορχούμενος μεθοδικά τις καθαρές αιωνιότητες μέσα στις μελωδίες

επιθυμίες από τεθλασμένες γεωμετρίες μέσα στην ηδονή των πράων υπολογισμών και μέσα στα τυφλά χάδια της αφής όταν ο νους μεταμορφώνεται σε απένοχη ηδονή

όταν η ζήλια έχει πειστεί να γλυκάνει τον εαυτό της χωρίς να μειώσει την αξία που προσδίδει ένα εγωιστικό πάθος

υλακές προσδιορισμένων πραγμάτων

κι απαγγελίες μέσα από τα πιο σκληρά εργότια

πειραματισμοί απαγγελίας της ποίησης μέσα από την πειθαρχία της καθαρότητας

το αγνό οιδέναι

2) Δεύτερη Έκταση Δελφών

 

τι σου προστάζω ηκιστα την ακροτατην ημιν ηδονη αμα την αφοβιαν

πολυτελει διαιτη και τις διαπιστώσεις του συλλαβισμένου νοείν

κατά φυλλομετρούμενους τοίχους και μαζί με την εφημερίδα της ιστορικής συνείδησης

τις μερικές πλατφόρμες από κάψουλες μερικών συγκινημένων δακρύων:

αυτός ο άνθρωπος είχε την απλότητα μιας ιδέας!

και που είναι αυτές οι μαγικές οσμές από πηλούς κάτι σαν σανδάλια ανάμεσα σε θηρία

και πόσο χαρούμενος μπορεί να είναι ένας οπλίτης με αγωγή πολλών σταδίων

που ρίχνεται από δίκαιο και συντρίβει τους εγωισμούς που δεν κλέβουν από ιερωσύνη ανάγκης αλλά από πολυτέλεια στις επίπλαστες ιεροσύνες

τις που πλαστές ορίζουν τις ορθογραφίες οι ληστές

Κι έχω την όψιμη περιφορά στης μνήμης,

κι έχω τα φίδια ορειβάτες στους τρίποδες και τους Δελφούς ορισμένους επί του πράγματος

και πάλι την άφοβη λαλιά

έξω να γυμνάζομαι σαν πρόσωπο που ξεπλένεται με λάδι

μπροστά από την σπιτική φωτιά όπως που σου στέκεται γυμνός

στα σκοτάδια κι αφουγκράζεται οτιδήποτε μπορεί και τολμάει

3) Τρίτη Έκταση Δελφών

 

τι σου προστάζω να ερθεις και να με βρεις πως τρώω την πόλη σε μια βόλτα

ανάσκελα τη νύχτα περιμένω μ’ όπλο ένα χαμόγελο και μια περιέργεια

δεν ξέρω τι θα γίνει με εμένα μετά αλλά μπορώ να διαβάζω τις δικές σου εξελίξεις

οι πράξεις σου ειναι καταγεγραμμένες σκιές των ματιών μου

αλλά και πάλι

μπορείς να με ονομάσεις ιδιότυπο τυφλό χωρίς να με προσβάλλεις

-ζω όπως αισθάνομαι με πέντες αισθήσεις αυτονομημένες τέχνες.

κει μέσα δυο ποιητές ακέραιας ζωντάνιας

η γραφή η φωνή και ο αέρας

σε μακάριο άφθαρτο εν τοις ανθρωπινοις πραγμασι.

Ύστερα πάλι απ όσα παρέχει η σοφία

ποτέ δεν θα με ακούσεις να σου πω πως ο πλούσιος είναι φτωχός

και ο φτωχός πλούσιος κι άλλες τόσο βέβαιες ηλιθιότητες

Υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί στις νομοτέλειες μέχρι να ονομαστούν πραγματικότητα

όπως και πολλές πραγματικότητες μέχρι να σημάνουν στην νομοτέλεια

το γραμμένο άδικο

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s