lap dance για μερικά καλά παιδιά

γιωργος καλλεργης
————————————————–

έχω ξεμείνει απένταρος κι αυτό το βράδυ

κι έχω αράξει εδώ στο κωλογραφείο μου

μ’ ένα μαλακισμένο liquer tia maria που δεν λέει μία

3-4 gitanes ακόμα και μερικές αναμνήσεις που θα τις βάλω εκεί που ξέρεις και με αναμμένη τη χοάνη από ατμόσφαιρες και λέξεις,
προϊον μιας ορμής ικανοποιημένης απο τον εαυτό της

και δεν χωράνε γκομενιλίκια σε αυτόν τον κόσμο που πρόκειται να μοιραστώ
οπότε και να σκεφτείς κάτι τέτοιο

πάρε και το δικό μου γκομενιλίκι χάρισμα και επί δυο να κάνεις παρέα με όσους νομίζουν πως μπορούν να εκβιάζουν την απερίσπαστο για να συντηρήσουν την ψυχή τους με τις εξαγορασμένες προσδοκίες των άλλων

και πριν αρχίσω για τα καλά το λέω από τώρα και στις χαζογκομενίτσες που το παίζουν τρυφερές ψυχές και τέχνη για να τελειώνουμε : κλείστε τα αυτιά σας, μαζέψτε το μουνάκι σας και στρίβετε τώρα- κάντε την με ελαφρά και στα τσακίδια

μετακομίστε μεταναστεύστε διακτινιστείτε εξαϋλωθείτε

πάτε αλλού γιατί εδώ σε αυτό το χωρίς εκδόσεις και χωρίς υποστηρικτές μικροκείμενο θα βγάλω τη ψωλή μου και θα σας κατουρήσω τα ρομάντζα με αντιδιαφήμιση και αντιτέχνη.

και ερχόμαστε σε εσένα τώρα μαλάκα πονηρέ πάλιουρα του Άρλινγκτον που παριστάνεις το βαρύ κι ασήκωτο ατσάλι αυθεντίας,

τι κι αν και πρόκειται να σε ξεναγήσω στην ηδονή των οριστικών αρνήσεων,
στην ηδονή κεκαλυμμένε ταις θρίξι,

όχι όχι

δεν θα αναφερθώ σε εξωτικά μουνάκια που κατάφερα να γαμήσω με δυο τρεις καλές χιλιομασημένες ατάκες και τα μυαλά στα κάγκελα μια νυχτιά που η εγκεφαλικότητα χτύπαγε κοκκινάδια

όχι όχι

θα σου μιλήσω μονάχα για την ηδονή και την πλουτώνια ωδή της

και πρώτα απ όλα θα σου πω και κάτι για να το ξεκαθαρίσουμε

δεν είμαι επανάστατης

αλλά είμαι τόσο ελεύθερος ρε γαμιόλη τύπε που δεν θα το πάρεις ούτε σαν σπέρμα μυρωδιάς ποτέ

ελευθερία τι σημαίνει

γιατί από τα πριν το χω ξεκαθαρίσει σε όλους

στη μάνα του παιδιού

στους γονείς

στους φίλους (ότι απέμεινε)

σε όσους πάω και ζητάω εργασία ενός άρθρου ή καμιά λάντζα
(και πάντα παίρνω τα αρχίδια μου λες και δεν γουστάρουν πια τους ελεύθερους ανθρώπους τα καριόλια)

στο ύφος της καθεστωτικής έκφρασης του outstanding

δεν είμαι εφέ και συλλογικότητα ρε μουνόπανο

δεν είμαι τίποτα

είμαι απόλυτα εχθρικός προς όλους

κι απόλυτα ανεξέλεγκτος ψυχικά να γράφω την ακατάλυπτο

κι άσχετα αν φέρομαι με μια ευγένεια πλασμένη για την στοργή των αφών

κόβω τις επαφές και τα πολλά πολλά με την πιο ουσιαστική αυστηρότητα που διαθέτω

τα πορτοπαράθυρα μου είναι άγρυπνα κι ερμητικά

κι εις ότι έχω κατάλληλες λύσεις για τα δεινά πάρε κι ένα so what

και πάρε και μια επεξήγηση ακόμα γιατί σε ότι αφορά εμένα

καταβοώ τις διασυνδέσεις με συνοδεία χειρονομίας,
και πάντα στέκω δίπλα στον αδικημένο χωρίς να με παίρνει χαμπάρι κανένας

και έχω και ότι χρειάζομαι στην τελική, 40-50 ευρώ στην άκρη για μια δυο μέρες δύσκολες και την τεχνολογία με το μέρος

αλλά ακόμα κι αν δεν την είχα ή δεν ήξερα να την κλέψω

κι εγώ μπαούλα θα έτρεφα σε κοτέτσια χειρογράφων,

και τη δόξα που τη νιώθω στη σιωπή σας αγνώμονα εδεστά κρέατα χωρίς ψυχή και χωρίς συγκλονισμό στην αλήθεια

θα την ένιωθα ούτως ή άλλως σαν μαντεψιά μετά από 100-200 χρόνια
υπολογίζοντας την τροχιά που έλαβε ο χαρακτήρας μου αν γινόταν να επιμηκύνω το πετσί της

γιατί ναι ρε γονατισμένε μπουχέσα,

για να μπορέσω να τολμήσω να ψελλίσω στον εαυτό μου μισή οκά αξίζεις ρε γαμιόλη

μου έφυγε η μαγκιά και η κωλάρα μου από το διάβασμα έγινε μπανιέρα
χωρίς να πάψω ποτέ να κουβαλάω τον δρόμο στην πλάτη μου ώστε να φιλάω εκδοτικούς κώλους όπως εσύ και όλοι όσοι από το πολύ
σάλιο-δείκτης-σελίδα-ψυχή
τη ζωή από το διάβασμα και τις μελέτες στις σελίδες των βιβλίων που ενδιαφερθήκαμε είδαμε να περνάνε και να χάνονται όπως οι μέρες με τα ανέμελα ωραία καλοκαιρινά μεσημέρια

και πιο πολύ γιατί στο τέλος εγώ προσωπικά, μπορώ με άνεση να πω, να πα να γαμηθούνε τώρα τα βιβλία- κι ούτε αυτό το θάρρος λησμόνησα

γιατί αν είμαι το πραγματικό περιθώριο και η προέκταση του πνεύματος που κραυγάζει να ξαναβρεί την ατμόσφαιρα της πυκνότητας που συνδέεται με τη σκέψη

κάνω τσαμπουκαλίκια με το σώμα μου και το βουτάω στα οξέα και στις φορμόλες

και έτσι δεν θέλω να συμμετέχω σε τίποτα, δεν το ‘χω ανάγκη,

για την ακρίβεια

σας περιφρονώ σχεδόν όλους

και μ’ αρέσει να είμαι μόνος, το απολαμβάνω και το λατρεύω, τρωτός από αλήθεια σαν κάποιος π’ αποτοξινώνεται παραλείπωντας λογαριασμούς και χρέη

κι εκτός από μερικούς που η κουβέντα προχωρά με τη σιωπή και τη φλυαρία ζωτική και ήρεμη και πάντα ανθρώπινη ανάμεσά μας,

εκτός αδιαλλαξίας δηλαδή και ψυχοπάθειας και ταξικής τρέλας

είμαι απλά μια λέξη που ουρλιάζει στο κλουβί της να υποφέρω μόνος σε μια άγνωστη ζώνη από παραλήρημα

σαν τη πρώτη έντιμη ευφυή ηδονή που ένιωσα στη ζωή μου

τότε στα 13 μου που για πρώτη φορά δοκίμαζα η πρέζα τι σημαίνει

τότε που ένας αποτυχημένος μποξέρ που γούσταρε το θράσος και τη μαγκιά εκείνου του αθώου πιτσιρικά

μου χτύπησε το φιξάκι και το μυαλό οσμίστηκε πιο πάνω κι από θάνατο

την λογοτεχνία της επίπνοιας

Του χρωστάω ένα μεγάλο ευχαριστώ ερειπωμένου εγκληματία.

γιατί κατάλαβα κάμποσα τυχερά χρονάκια αργότερα

πως είμαι γεννημένος για το θάνατο

κι είναι το καλύτερο μου μεθύσι,

ιδιαίτερα όταν στα προκαταρκτικά, σπας τα αρχίδια όλων

και διατηρείς την οξύνοια της εγκράτειας μέσα σε κάθε οδύνη,

τη πεπλασμένον ως μόριον συνουσιάσθαι

τε και αι καταθλίψαι, φιλήματα μοιραλοιφίαι τότε

και κατά βραχύ λοιπόν το του καστόρους ή ότι άλλο ευτελές ζωύφιο που είμαι

τροφή δια βιούς που ετελεύτησαν

ο ληστευθείς την χάρη του εαυτού του κι ο δικαστής ο κλόουν κι η μανία

δεν έχω ανάγκη την τέχνη και για αυτό την κάνω

πλήττω με το κάθετι πηλώδη ‘ομβρια ύδατα

αλλ’ α δ’ ειπείν ειν και δύναμις φυγήν ο φυλάττων και θεράποντας την ψυχεδελική εσπέραν

κι έχω περάσει και τα τριάντα και θα πρεπε να φοβάμαι γιατί του χρόνου σταυρώνομαι λένε χωρίς να χω κάνει κάτι σημαντικό στη ζωή μου

χωρίς ένσημα για σύνταξη και θάνατο γλυκό και ήρεμο σαν να σε παίρνει φιλικά ο ύπνος,

γιατί εκτός από δυο τρία καλά ποιήματά και μερικά καλά σημεία σε δυο μυθιστορήματα

ζω εγκαταλειμένος με μια εφιαλτική αγωνία για το αύριο που την έχω τιθασεύσει κάνοντάς την άγαλμα στις δικές σας πράξεις

αλλά γελάω συνέχεια κι όλοι νομίζουν πως κλαίω

έχω γίνει ένας καπνιστής με καλά μουσικά γούστα και βαρύ γκρεμισμένο τώρα,

γυμνώσας ρομφαίαν ενώπιον του δέους κι αντί του τρωθήναι ενάντιος του εναντίον ή ως ην είναι το ζύγι ομόκαινο που ψύχει στα σπλάχνα ενός αχόρταγου κόσμου: το ποιητικό θάρρος

και το διασκεδάζω αλήθεια ξερεις,
μέσα σε ένα χαρωπό παράλογο καρκίνωμα
από ψυχή που μοιάζει με εξαίσιο πτώμα
σχεδόν σαν ένα εγκώμιο ζώντας
επάνω στο πετσί των ερωτευμένων δήμιων

κι έχω έρθει νωπός σε ένα πιστεύω από απάνθρωπες αυτοκτονίες που τις αντέχω με το πείσμα,

χθες το βράδυ για παράδειγμα,

ή και προχθές δεν θυμάμαι,

διάβαζα πάντως για τον de Kooning με μια φίλη ξαπλωμένοι στο πάτωμα στο καναπέ ή στο κρεβάτι, έχει σημασία?

για όλη εκείνη την παράξενη παρέα του de Kooning του Pollock και του Kline,

για το πως ο Jackson αναποδογύρισε ένα τραπέζι μαινόμενος Morrison ή άρχιζε να σπάει τα τζάμια του παραθύρου σε ένα πάρτι κι ύστερα έγινε έθιμο και το κάναν όλοι οι μπουρζουάδες στα πάρτι της Νέας Υόρκης

κι ύστερα θυμήθηκα τότε που έκανα παρέα με τον Τζερμιά στο ατελιέ του

τον δάσκαλό μου,

ήταν ένα ωραίο βράδυ με την Μπαραμπούτη αυτόν εμένα και μια φίλη της,

και ξαφνικά μια πρόκληση

έκθεση των όρχεων μου στο τραπέζι με φυγή και αιτιάσεις,
«τα ρέστα μου»

κι ο Γιάννης Τζερμιάς, ναι,

ο δάσκαλός μου,

τεράστιος ζωγράφος αλλά ,με μικρή ψυχή και φοβισμένο μέχρι βασανισμών από τους χουντικούς που μετά την μεταπολίτευση γίναν μεγάλοι και τρανοί curator

κι ευτυχώς δηλαδή που δεν είμαι σαν τα μούτρα του ή όπως τον κατάντησαν οι παλιοί ΠΑΣΟΚΟΙ κι οι της δεξιάς λοιποί της πεφρικύιας

γιατί

αν και ζήσαμε 4 χρονάκια μαζί και στην πλάτη του έγραψα ένα κωλοβιβλίο με αλκοόλ μουρλόχαπα και blues

εκείνος μια μέρα με πούλησε για μια παρεούλα από μεγαλοαστάκια που ζουν στα εξάρχεια και το παίζουν ουάου και σούξου μούξου μανταλάκια στις γκομενίτσες

και νόμισε ότι με σκηνοθεσία την αιωνιότητα και τιμαλφή ωραία από παρτάκια και γκομενίτσες που μοστράρουν μετά τα γυρίσματα τα μπουτάκια τους δολώματα

μια μέρα δηλαδή αφότου με πούλησε και μου κανε τσαλιμάκια

γιατί η ψυχή του αδύναμου είναι εύκολη και την πας και την κάνεις ότι γουστάρεις

άμα δεν έχεις τη δύναμη να μένεις μόνος και να πνίγεσαι στη μπύρα παρέα με τα σαρκαστικά σου “εβίβα κόπανε”

τότε σε κάνουν ότι θέλουν οι σπιούνοι.

αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα που λένε, κι αυτά τα γυρίσματα για πολύ καιρό ακόμα θα ναι δικά μου,

και δεν πάσχω από την ανόητη άποψη να μην τολμώ να πω όταν έρθει η ώρα μου “με συγχωρείτε αλλά εδώ εγώ είναι που τερματίζω”

γιατί μια μέρα σου λέω, ο επαναστάτης χωρίς αιτία τελειώνει κι οι αποδείξεις του γνήσιου ξεραίνονται με την αρχική σύνταξη της ουσίας απολακτισμένη,

κι ο μικρός που λιθοβολήθηκε και διώχθηκε και τον φοβούνται ή τον φθονούνε οι καταγέλαστοι, επιστρέφει με μια βαλίτσα γεμάτη θαύματα προς το τυχόν λευκόν που εις θερμόν το μεταβάλλει

χτυπάει την πόρτα του ατελιέ σου μες τα μαύρα τα μεσάνυχτα και σου φέρνει πίσω τη φιλία όπως την πρωτομίλησε ο σοφός της Ακράγαντας

κι εσύ αντί να πεις μαύρη πέτρα ψωμί κι αλάτι

πέφτεις μέσα σε ένα λάκκο με αποσιωπητικά και ικετεύεις να φύγουνε για να αποδιώξεις την ντροπή και τον φόβο,

κοιτάς την ζωγράφο που ταξικά εχθρεύσαι

ξεχνάς τον μεγάλο σου έρωτα με την Πάρις

κι εκεί όπου άλλοτε το περηφανευόσουνα ότι δεν είσαι μικροαστός στις αναπάντεχες επισκέψεις,

τώρα το θέλεις να φύγουνε

κι εξόριστοι να πάνε από κει που ‘ρθανε

οι εξωτικοί σου καλεσμένοι.

Έτσι με αυτόν τον τρόπο έκλεισα μια διαβολική τέχνη σε μια παράγραφο που δεν περιέχεται μέσα σε κανέναν ερωτευμένο μυθιστόρημα,

κι είναι αυτή η ιδιαίτερη χειρονομία του μεταμοντέρνου που έλεγα,

που δεν έχει να κάνει με διαρκείς παρενθέσεις, αλλά με ανοικτές αγκυλώσεις της νόησης που φυλλομετρά για πολλοστή φορά το σκίρτημα της ελευθερίας στα μυστικά δωμάτια του πνεύματος:

«αναρχία ρε μουνιά»

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s