ιστορίες από εναλλαγές χρώματος στην συνοχή της νοηματικής γραμματοσειράς

γιωργος καλλεργης

————


ι) τέσσερις βίδες πάνω σε έναν στοχασμό

δεν μπορώ να γίνω το σακουλάκι σου.
είσαι μπουκωμένη.
συνέχισε με την πιο ερεθιστική εικόνα που δημιουργεί τον συνειρμό
είσαι μπουκωμένη.
ότι κι αν σημαίνει αυτό.
γιατί λένε πως οι δυστυχισμένοι άνθρωποι
πρώτα απ’ όλα νιώθουν οικονομική ασφάλεια
κι ακριβώς για αυτό ατροφούν, μαραζώνουν κι ύστερα καταπέφτουν.
γερνάνε απότομα.

Αν δείτε άνθρωπο ευτυχισμένο
είτε πρόκειται για μια διαστροφή
είτε που ήδη κοιτάζετε έναν άνθρωπο τη στιγμή που ακριβώς η δράση του κορυφώνεται σαν να κέρδισε το τζόκερ.

εμένα ωστόσο με ενδιαφέρει ο μετέωρος άνθρωπος της δεύτερης περίπτωσης
με ενδιαφέρει το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού του και της γραμμής εκείνης που ανεξάρτητα από κάποιο ιδιαίτερο στυλ
ο αέρας εκεί περιέχει αυτοπεποίθηση
σαν κεφάτη ανοιξιάτικη αίσθηση.
Αυτό είναι όλο.

και πούτσες μπλε
να δυο λέξεις που περιγράφουν όλο τον κόσμο
με ικανοποιητική πληρότητα.

 

ιι) ιστορικοί όρκοι

ορκίστηκα στα νερά της Στυγός,
στην θέση που φέρανε τα Μεσσολόγγια τα ράσα των Θεοδόσιων
να μην καταδεχτώ ποτέ να υπομείνω ξανά.
η εν Τρούλω σύνοδος του 691 που απαγόρεψε το θέατρο
– ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
η «εκκλησία» είναι που απαγόρεψε το θέατρο
-ω ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
Λέων ο σοφός 911 του»ω γένος εμόν, εν ω μέσον εγώ»
–  ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
για την μεγάλη ιδέα του Γλυκά το 1076
– ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
τα χριστιανικά πληρώματα του τούρκικου στόλου στη ναυμαχία της Ναυπάκτου
– ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
τον Κατσαντώνη που τον πρόδωσε καλόγερος
– ακάθιστε ύμνε την κατάρα μου
να πως πίνω μονάχα στην υγεία των βουνίσιων πνοών
στα αγρίμια μονάχα πίνω εις το αήρ που τέμνει το εβίβα
και στα χαμένα σκυλιά που δεν μπορούν πια να πετάξουν

ιιι) λείψανα από τέσσερις βίδες πάνω στον στοχασμό

την εξομολόγηση του ανίατου
να ξεκινά με τη φράση τους αρνούμαι όλους,
δεν είναι βέβαια κάτι τόσο παθητικό
τουλάχιστον όχι τόσο όσο ακούγεται,
τους αρνούμαι όλους, θα μπορούσε να ‘ναι κάτι τόσο ερωτικό.

Για παράδειγμα, μια κατάθεση. Ένας από τους πιο αυθεντικούς Έλληνες λογοτέχνες ο Ηλίας Πετρόπουλος, εκείνος που σεβόταν τα νεκροταφεία,
που τα επισκεπτόταν όπου κι αν πήγαινε

πρώτα τα νεκροταφεία,  φίλους που απολαμβάνουν τη σιωπή τους όπως έλεγε,

εγώ από την άλλη σέβομαι μόνο τις πουτάνες. Λέω τη λέξη πουτάνες για να μην ξενίζονται μερικοί και μερικές. Ναι προτιμώ το επαγγελματίες εταίρες. Μόνο αυτές γνωρίζουν πάντα τα αυστηρώς καθορισμένα πλαίσια συμπεριφοράς τους όπως αυτά διαμορφώνονται μέσα από μια λειτουργία που  στον άλλον ή στην άλλην , προκαλούν και δημιουργούν μια αίσθησην, ανεπιπρόσθετη .

Είσαι έτοιμος με το πρωτογενές σου υλικό ζυμωμένο τώρα.
Δεν έχεις παρά να περιμένεις στο δωμάτιο την άγνωστη γυναίκα.
Σαν το καζίνο. Ρισκάρεις.
Εδώ ρισκάρεις μονάχα τον ωραιοπαθή σου πόθο
που δεν θα εξελιχθεί ποτέ σε βάθος χρόνου
ως σχέση.

όμως εκείνες , γνωρίζουν πως να σε κάνουν να περάσεις καλά
δυο-τρεις ώρες, πιο αληθινές, πιο ουσιαστικές,
και αυτές και οι ‘Ωρες
μέσα σε όλο αυτό το αισθησιακό ρίσκο,
ίσως η Ειρήνη έρχεται με την δεδικασμένη ευνομία του Έρωτα.

Οι εταίρες λοιπόν, είναι οι μόνες που γνωρίζουν την ευθύνη των αισθήσεων.
Για σας προτιμώ το πουτάνες. Για την πάρτη μου όμως κρατώ το ιερόδουλες.

Εκείνες θα οδηγήσω στην εξέγερση των αισθήσεων,
να σπάσουν τα δουλικά δεσμά, και να κρατήσουν για τον εαυτό τους
την Κυπρίδα ιερωσύνη.

iv) η πειρατεία των βλεμμάτων

 

το πιο γλυκό πράγμα στον κόσμο για μένα είναι ένας μικρός γυάλινος αμφορέας γεμάτος με μέλι που χρυσαφίζει στο απαλό φως του σούρουπου

 

v) αφαίρεση που έχαιρε μεγάλης υπόληψης

από τα fleurs du mal και με το μυστικό πλέγμα του δάσους για έναν κόσμο πιο σύνθετο και από την πιο αυθόρμητη κίνηση μιας ολόκληρης συνήχησης κοιτώ τον Μπωντλαίρ στεφανωμένο στον τελετουργικό κανόνα με το παράδειγμα μιας χτένας ερεθισμένης από ηλεκτρισμένη ζέστη.

έλα να παίξουμε το «ο ένας μέσα στον άλλον»
το παιχνίδι που όλα αποτυγχάνουν για χάρη μιας αστειευόμενης πεταλούδας.

Ύστερα με συνεσταλμένο χαμόγελο «επέστρεψα στην ανάμνηση». Και κάπου αλλού συνειμί τινί η σκέψη:  «Πέθανα μια μέρα που κατασκευάστηκε το κουφέτο της ψύχωσης. Φορούσα μια άψογη στολή νεκρόφιλου. Ήμουν εντελώς γυμνός και λάτρευα τον Ήλιο, το Φεγγάρι, τα ποτάμια και τα δέντρα.»

Μπορούσα να ξεχωρίζω τον ορίζοντα από έναν τοίχο κάποτε.
Τώρα όμως έχω αποκτήσει ακόμα καλύτερη όραση. Βαριέμαι εύκολα.

 

vi) ένας μορφασμός από θαυματουργήματα

δεν θα σ’ αφήσω μοναχή
φτάνω τελειωμένος στα πόδια για να φιλώ τους ώμους στο μάζεμα
κύριοι κύριοι, ένας επιτήδειος  του αλεξανδρινού σκεπτικισμού κατανοεί στα όνειρά του μονάχα μικρές τρομαγμένες σαύρες κάτω από χορταριασμένες πέτρες,

και τοπία σε χάδια, η εποχή του τρύγου,
και λίγο πιο μακριά το ράντισμα της ελιάς,

κάποιος μου είπε ότι η ανεξήγητη πλευρά της ζωής είναι και η πιο κωμική,
πως η γλώσσα εξερευνά γιγαντωμένους πόρους στα συστατικά της λέξης, η τριβή μέσα στον πυρήνα της επαφής για να αισθάνεσαι βαθιά ίσως,

και τότε η λέξη τεμαχίζεται κι από μέσα
ξεπηδάνε εικόνες και δείγματα οργανισμών εν αποσυνθέσει,

α, ο κύριος με το σκουφί κι ο κύριος με το μούσι κι ύστερα ο κύριος με τα γυαλιά
και μια φωνή στο τηλέφωνο που μιλάει σε μια γλώσσα μυστήρια κάτι για 10 ευρώ,

κι ένας κακός ηθοποιός που καταστρέφει ένα υπέροχο κείμενο, που το καταστρέφει νομίζοντας πως αν το απαγγείλει σε κοινό στον δικό του μονόλογο η πρόζα θα σταθεί σαν μουσική μνήμη μέσα στα σώματα

αλλά η μουσική που επέλεξαν είναι αποτυχία που θέλεις δε θέλεις σε πείθει,
είσαι εγκλωβισμένος σε μια κερκίδα με ένα ποτήρι κρασί κι ένα τσιγάρο που θες να  ανάψεις,

στον εκκωφαντικό ήχο του φάλτσου στα αυτιά να σε καίει ο τρόπος που μιλάει γιατί τα πόδια του δεν πατάνε δυνατά στο σανίδι

κοιτώντας έναν κακό ηθοποιό και με ένα τρόπο που σε πνίγει στο τι να κάνεις, να κλείσεις τα αυτιά τα μάτια ή να πάψεις να ανασαίνεις?

αλλά η ώρα ευτυχώς περνά, πάντα περνά -και κατεβαίνεις για ποτό γιατί χρειάζεσαι άλλο ένα ξεροσφύρι να συνέλθεις,

οχυρωμένος που συντηρεί στην περιέργεια των άλλων το ουρλιαχτό του μπουκωμένο

-πως σου φάνηκε η παράσταση κάνει ο φάλτσος και ρωτά
παύση- και μεταφορά σε άλλη σκηνή χωρίς πορτραίτα από νεκρές φύσεις-

ξέρεις, έχω μερικές καλές μαγείες ακόμα, μερικά θαύματα και μερικές ιδιότητες θεού, κι ύστερα …κι ύστερα ο τόπος της αμβροσίας, αλλά αυτό είναι δύσκολο, αλλά,
αλλά, αλλά προς το παρόν,
είσαι σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Η πόρτα χτυπάει. Ανοίγεις.
Χαιρετιέστε, νεύσις. Φευγαλέα. Τελευταία ανίχνευση του αυθόρμητου πριν περάσετε σε στυγνούς υπολογισμούς. Πέρνάει μέσα. συστήνεστε. Claudia, Μολδαβία. Νύξη για το ποσό συν τα extra. Μπαίνεις μέσα στη μπανιέρα και την κοιτάς στην άκρη του κρεβατιού να ξεντύνεται. Έτοιμο ζεστό με αφρό από ταρακουνημένο υγρό.

Με ένα τρόπο η σκηνή της λαγνείας έχει αποσιωπηθεί.  Επιμένει χωρίς ήχους.  Ίσως θέλει κι άλλο. όχι όχι- η άρνηση υπονοείται και διοχετεύεται.
Σηκώνεται και αρχίζει να ντύνεται σαν να το έκανε για αιώνες.

Ένα δαντελωτό εσώρουχο. ο κώλος παίρνει τόνο με άλφα.
ένα αργό καλσόν, μια φούστα με κουμπιά και σατέν μπαλώματα,
πουκάμισο, παλτό, κασκώλ και άσχημη διάθεση,
μάλλον ήθελε κι άλλο
μάλλον δεν ξέρει πόσο δύσκολος άνθρωπος είσαι.
Κι όμως. Είναι η μόνη που έχει αφήσει ρέστα.
Κι αυτή η επιθυμία που έχει πάρει
τη μορφή της αποδοκιμασίας στα σχήματα του ήθους,
τούτα τα κύματα που σου έρχονται και σε σπρώχνουν
σε άλλους χώρους ερυσίπελα,
και βρίσκεσαι πάλι να συζητάς με τον κακό ηθοποιό που επιμένει να μάθει,

-πως σου φάνηκε η παράσταση σε ρωτάει,
-να σου πω την αλήθεια,
βρήκα πιο ενδιαφέροουσα τη σκιά σου στον τοίχο

είναι κάποιο είδος αξιοπρεπούς απάντησης, δεν μπορείς να πεις..

10881906_312003795676066_2033849656205728569_n

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s