Μοντέρνα Ερωτίδια

γιωργος καλλεργης

————–

είναι πολύ όμορφη
καστανή με αφέλιες μπροστά,
το σώμα της πέφτει μια νεότητα που δεν αλλάζει
από τη μνήμη ως τη φωνή
ο ήχος της βροχής θα παραμείνει εκείνη.

..εχθές όμως με πήρε τηλέφωνο για να μου πει
ότι δεν θα έρθει
ότι δεν μπορεί να παρευρεθεί
κι ό,τι έχει κάτι να μου πει,

γέλασα,
πολύ σημαντικό μου τόνισε
πρόκειται για κάτι δυσάρεστο,
και όλα αυτά που έχει να πει,
καθόλου δεν θα μου αρέσουν ,

ξαναγέλασα,

ο κίνδυνος να πονέσω
κάτι παραπάνω από ορατός,
ίσως ζηλέψω,
ίσως γκρεμίσω ότι βρω μπροστά μου
ίσως βγάλω το κτήνος που έχω
από μέσα μου, ίσως κάνω κακό
σε άνθρωπο

συγγνώμη, αλλά ξαναγέλασα,
ωραία άντε, της είπα, έλα πες ,

-μπορεί να τα ξαναβρώ με τον Δημήτρη , είπε,

-ωραία, της λέω
-τι ωραία? μου λέει

-γιορτάζω τον έρωτα, της ξαναλέω,
-καλά το πιστεύεις αυτό? ρωτάει

-τί άλλη επιλογή έχω? της λέω
-καμμία, μου απαντάει, και γελάει
γελώ κι εγώ
-είσαι αναίσθητος? με ρωτάει
-ίσως λίγο, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος τώρα
-ποιος είναι ο λόγος, με ρωτάει
-έχει συννεφιά έξω ,της λέω
-ε και?
-ε,σε λίγο θα βρέξει, της απαντώ,
-ε και!? (μου προτείνει τη φωνή της σε ύφεση αλλά δεν διαβάζω κανένα απολύτως ερώτημα)
-εσύ θα πάς στον Δημήτρη, κι εγώ θα βγω έξω,
εσύ με τον Δημήτρη, κι εγώ με την ομπρέλα μου
εσύ για μια στάση στον σταθμό
κι εγώ για μια αναχώρηση από τον σταθμό,
εσύ θα λάμψεις σε μια αγκαλιά, κι εγώ, θα φωτίσω
την ανάμνηση της, εσύ θα παραμείνεις ο ελεγκτης του ίδιου εισιτηρίου
κι εγώ, με άλλο όνομα, με αλλαγμένο όνομα
θα προσπαθήσω να μπω στο τρένο αυτό, ως νέος λαθρεπιβάτης. τί είχα λοιπόν, και τί έχασα? γιατί εσύ θα εκπληρωθείς με την ηδόνη που ζητάς να σου χαρίσει,
εκείνος με τον οποίο δεν διαφωνώ οτι σου αξίζει να απολαμβάνεις όσο πιο γλυκά και καλά αντέχεις, ενώ εγώ θα απαντήσω στο αίνιγμα της ύπαρξής σου από την απουσία του εραστή που ορίζει την διάρκεια μιας αφήγησης για την οποία ο εαυτός σου δεν διαφωνεί για όλα όσα αξίζουν να σε περιγράφουν

αλήθεια, είναι πολύ όμορφη
καστανή με αφέλιες μπροστά,
το σώμα της πέφτει μια νεότητα που δεν αλλάζει
από τη μνήμη ως τη φωνή
ο ήχος της βροχής θα παραμείνει εκείνη

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s