ατελές

γιωργος καλλεργης

——-

μύριζε καλά
και φόραγε κορμάκι σαν πιτζάμα,
λευκή με κόκκινες βούλες
κι είχε φιογκάκι στα μαλλιά όπως οι αθώοι.
μέσα από ένα φαινόμενο ώσμωσης
ίσως σε λίγο να έπεφτε στο παιδικό της κρεβάτι
με τα πιο άγρια όνειρα μου μέσα της,

ναι,είχε μαύρα μαλλιά λευκό δέρμα και κατακόκκινα χείλη
και το όνομά της ήταν Δωρονίκα
τη διόρθωσα Δωρονίκη,
επέμεινε στο Δωρονίκα,

της είπα να μην στεναχωριέται τόσο για τους άλλους,
μόνο για αυτούς που αγαπά.
Μου την έσπασε.
Δεν μ’ αγάπησε.

Συνεχίσαμε να χαμογελάμε πάντως
αν και δεν τελειώνουν έτσι
τα συγκλονιστικά ποιήματα.

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s