ωμά άντρα-γυναίκας με παρεκτροπές

γιωργος καλλεργης

 

 

 

 

1) σκίτσο σιωπής

 

 

το σώμα τους γυμνό

πετρώματα κενού

τείχη παράλληλα συμπαγή από κυματιστό πέτασμα αιθέρα

το πρόσωπό τους σκυθρωπό από διαίσθηση

με το κεφάλι ριγμένο στον αγώνα

-ένας εμπαιγμός κι ένας ευχάριστος πνιγμός

σταγόνες σε μορφή σαμαρωτής σφαίρας

ένας κορσές από συμβάν:  στέκονται όρθιοι και κοιτάζονται σαν να γνωριζόντουσαν από πάντα

εκείνη μοιάζει μελαγχολική όπως ένα τελευταίο κομμάτι πιάνο στο μπαρ

εκείνος έχει αστοχήσει σε όλα τα λεκτικά σχήματα αυτοσύστασης

ένας γέρος ανασηκώνει τα μάτια από την εφημερίδα για να δανειστεί λίγο νέα σάρκα

ένα παιδί ξύνει τη μύτη του

ένας καλοσιδερωμένος κύριος δυστροπεί γιατί το κινητό του δεν έχει σήμα

πολλοί άνθρωποι χωρίς εμφανές πρόσωπο που ονομάζονται πλήθος

βρισκόμαστε σε ένα υποθετικό καρέ στον υπόγειο σιδηρόδρομο της Μόσχας

δύο λεπτά πριν τελειώσει η ταινία

το τρένο ακόμη δεν έχει εκραγεί.

Εξάλλου ποιος νοιάζεται με τόσους νεκρούς τι τα ονόματα σημασία έχουν.

Είναι όπως στον αληθινό έρωτα. Δεν έχει σημασία πως σε λένε.

 

 

 

2) σκίτσο περιγραφών

 

 

 

Η Αθήνα στην πόζα της πόλης που αρέσει: να εχουν φύγει όλοι για τους τόπους τους με πρόφαση μια γιορτή ή μια πενθούσα κρίση,

να έχει μείνει η πόλη τεράστια μόνη και ήσυχη επιτέλους μέσα στον ανοιξιάτικο ουρανό της.

—–

 

Γυρίζεις τότε σπίτι, πετάς τα κλειδιά στον πρώτο καναπέ, πας στην καφετιερα, φτιάχνεις καφέ, ανοίγεις τα μπαλκόνια και τα παράθυρα, μπαίνει φρέσκος αέρας, μπορείς να κλείσεις τα μάτια λίγο και να παίξεις μπάλα στην Ακαδημίας, σε μόλις 7-8… λεπτά μετά το γκολ μπορείς να βρεθείς στην παραλιακή και να σουλατσάρεις ανάμεσα στα πεταμένα γιωτ κάτω από τους φοίνικες, να δεις τους πρώτους λουόμενους να τα έχουν χαμένα από τον ήλιο, να ξανακλείσεις τα ματια να ανάψεις τσιγάρο, να βάλεις μουσική, να συνεχίσεις να ζεις μέσα σε ένα ήσυχο όμορφο απόγευμα κάνοντας ερωτήσεις στον εαυτό σου για το πως θα ήθελες να περάσεις το βράδυ ..

—-

Μέχρι τότε, παίρνεις τις ομορφες δηλώσεις του νησιού και τις κρατάς στην αγκαλιά . Με τις σκέψεις ξεδιπλωμένες στην προτροπή μιας φαντασίωσης, χωρίς να το καταλάβεις έχεις φτιάξει ένα ποίημα ακόμα..

Έχεις φτιάξει μια Νάξο τύπου αυτή είναι η Νάξος: είναι σαν να ξαναγυρίζεις σπίτι σου κι οι πετεινοί να έχουν σταματήσει να φωνάζουν..

 

 

 

——-

 

 

 

3) κάνοντας βόλτες μέσα στην Γκερνίκα

 

Εμείς θεοί τις μαυρότατες νύχτες ατενίζουμε λειτουργικά με αλκοόλ τους αιώνες

κι όμως,

η πιθανότητα να περάσει το ηλεκτρόνιο στιβάδας μέσα στον χώρο του πυρήνα

είναι μηδέν

κι όμως,

η τροχιά του κατευθύνεται προς  αυτόν,

και διέρχεται από αυτόν,

θαύμα θαύμα, φωνάζουν οι θρησκόληπτοι,

κύμα κύμα όμως, φωνάζουν μονάχα οι φυσικοί και οι ερωτευμένοι σέρφερ

 

 

4) σκίτσο δεσμο-φύλακα

 

 

Πιο κοντά θυσίαζα τρελά στην αρετή παρά μονάχα τι να άξιζε να ιστορηθεί στις αφηγήσεις της πανούκλας.

Σε στέλνω σε βέβαιο θάνατο αν σ’ αφήσω να με ερωτευθείς του είχε πει,

-μπορείς να χαρίσεις ένα φιλί στον θανατοποινίτη? την ρώτησε

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s