ιδιότητες για τις οποίες θα έπρεπε να έχουμε μιλήσει στα φίδια

γιωργος καλλεργης

—————-

αν έχει νοθευτεί θα φαίνεται με το χυμό

σε λουτρό θα στο γιατρέψει ανακατεύοντας την ψώρα σε μελάνθιο

κι ενάντια στις παθήσεις το σώμα θα σταθεί στα δόντια αν επιμείνεις..

προσεχτικά θα παραδεχτείς πως καμιά επιθυμία κεντρισμένη από το ερωτικό πάθος δεν ευωδόθηκε

τα βράδυα στην άβυσσο θα σκοτώνεις τους μαστούς,

τις παραμελημένες ψυχές θα τις συσσωρεύεις στις πυρκαγιές σου με ασημένια υπνοδωμάτια  και κάποτε

καρδιά χλιδή ή ξακουστή, παρόλο που θα γκρεμίζονται τα βουνά μας εμείς δεν θα πονάμε.

τώρα τεμαχισμένοι κλέφτες αναγνωρίζουν τους τοίχους που ρίμαξαν και με τα άσματα ραβδίζουν τις γιορτές μας,

έργα από παλαίστρες αθλητών που κάθε μήνα γιορτάζουν τα μετάλλια που θα  κερδίσουν παραγράφονται,

κανείς δεν νοιάζεται, για ομορφιά στη σάρκα και στο οστό, κανένα δημόσιο κύρος δεν συχνάζει πια μέσα μας.

έτσι σου μιλώ για τον έρωτα,

είμαι χαμένος ξέρεις,

ναι είμαι,

δεν έχει σημασία,

ο λόγος του ρήτορα αγανακτισμένος και φυλαγμένος στην διαθήκη,

ο λόγος του πινέλου μια αφθονία στην φθορά,

μου υποσχέθηκες να μου ταιριάξεις μια αρετή στο φιλί σου,

σου υποσχέθηκα μια περίπλοκη μορφή από μονόχρωμα,

κι είμαι εδώ λοιπόν, εδώ γλυκά όπως το ήθελες να σε διαμαρτυρώ στα χείλη.

ό,τι που ήθελα για να στο πω κι ίσως να μην τα καταφέρω,

να τοποθετήσω τον εαυτό μου σε μια μουσική που να σ’ αρέσει.

μα τώρα θα σου φανεί παράξενος αυτός ο στίχος, αλλά σήμερα.. σήμερα εγκαινιάζουμε τον μαγικό ρεαλισμό και του εκμαγείου την πρόταση στα  πλήθη. σήμερα είναι ένα δωμάτιο στιγμής για ιδανικό δηλήτήριο.

Λέω πως μια μέρα θα θα χαράξω στην ασπίδα μου τον χλευασμό σου,

κι εσένα αργότερα άμα σε ξανακοιτάξω θα σου απαγγείλω του Ξενοκράτη τυμφαϊκά τα γύψα

μετά θα εφευρεθώ σε μια κοιλίδα χρώματος,

δεν θα πω κόκκινο γιατί θα το νομίσεις αίμα,

δεν θα πω για την τυρρανία του γυμνού,

όταν καταστρέφεται η παρθενιά του καλύτερα να μιλάς για τους τεχνίτες της φήμης,

τώρα μπορώ να ξαναμιλήσω για μια κοιλίδα σπέρματος μέσα στην έγνοια.

απότομη εκπνοή ανάσας από τη μύτη.

πρόθεση για στιχουργικό ουρλιαχτό:

όταν πίνεσαι είσαι αιμοστατική

με εκχυλίσματα πίσσας γιάτρεψα μια ερέτρια γη πρέπει να ξέρεις

τις κόνιδες με τις λέπρες τις εξαγνίσαμε στα ζωύφια απαγγέλοντας αιμοπτύσεις

το παίξαμε για λίγο καλοί κι ύστερα σφάξαμε  βλέφαρα σ’ασβεστωμένους τοίχους

παίξαμε για λίγο το δράμα της κιμωλίας κι ύστερα μ’ ένα μαυριδερό χρώμα ξεφυσίματος κλαφτήκαμε στην αγκαλιά των άλλων με δίκαια λόγια που λιώναν σαν κεριά στα οιδήματα των όρχεων

τη στύση μας την καρφίτσωσαν με μια οδοντογλυφίδα

στην τελευταία μας ιδιότητα μουσκέψαμε λίγο περισσότερο

πουλήσαμε το βάρος μας για να χαρίσουμε στιλπνότητα

αλλά πρώτα καπνίσαμε το θειάφι

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s