Gitanes

καλλεργης γιωργος (VV)

σου το χα πει από την αρχή μωρό μου

οι γυναίκες μου αρέσουν

δεν έχει να κάνει με το πως αισθάνομαι για σένα

αν κάπου βρεθώ και είμαι σε διάθεση

κι αν τους αρέσω,

θα τους το δώσω

και στην αρχή μου είχες πει εντάξει,

μέσα

είναι κι ο λόγος που σου έκανα παιδί

κάτι σαν ξέφρενος εντυπωσιασμός του άντρα που έχει προχωρήσει πολύ στην κυρίαρχη ελευθερία της μήτρας

και ναι είχα απορήσει στην αρχή μαζί σου

η πουριτανή Χριστιανή Ελλάδα μέσα από εσένα με είχε εκπλήξει

δεν το πίστευα ότι μπορούσε μια τέτοια γυναίκα να υπάρχει μέσα στην ανέραστο

είχα πει μέσα εντελώς, το ξέρεις,

αλλά όμως

γιατί, μπορείς να μου πεις γιατί στην πορεία το άλλαξες,

δεν χρειαζόταν όλο αυτό το φιάσκο,

μου είπες σου αρέσει ενώ θα μπορούσες να το πεις από την αρχή πως δεν,

δεν έχω πρόβλημα με το διαφορετικό,

έχω πρόβλημα όμως με τον πουριτανό που παριστάνει τον προοδευτικό,

με αυτόν που δεν ξέρει τι θέλει, αλλά ας το πάρει κι αυτό η ευχή,

δεν έχει να κάνει στη τελική το πράμα έτσι αν και ναι, με πείραξε,

με άλλο είχε να κάνει,

γιατί κάποια στιγμή στάθηκες σε περιπτώσεις που ήταν στο χάρτη απλές ηδονικές κουκίδες: ξέρεις, όταν κάθεται η στιγμή και το δίνω, απλά περνάμε καλά και μετά τίποτα, εξαιρετικά υγιές μέσα στην ωμή του ειλικρίνεια, υπέροχες γυναίκες που μετά ναι, τίποτα.  Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από μία δυο στιγμές. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα τσιγάρο πριν κι ένα τσιγάρο μετά. Ίσως λίγο καλή μουσική στο ενδιάμεσο αν αυτό πρέπει να το ζηλεύεις.

Κι είναι εδώ ακριβώς η θρηνωδώς και το ο έρωτας είναι πιο πάνω απ τον έρωτα,

γιατί ενώ εσύ το άρχιζες το παραμύθι σου να το αλλάζεις

τότε που έλεγες εγώ θέλω σε εμένα ρε καριόλη να το δίνεις και πουθενά αλλού

κι αν είναι να το δίνεις να μαι κι εγώ μαζί

γιατί ρε πούστη γαμημένε έλεγες,

εγώ εσένα μόνο εσένα θέλω και άλλες τέτοιες σούπες του αέρα,

ήρθε λοιπόν εκείνη η στιγμή που ένας χαμένος  κάτι σου έγραψε κάτι για Πυθίες και ξεμοναχιάσματα και χιχιχιχι και ψάρωσες και το δεσες σκοινί κορδόνι

και γύρισες μετά το πείσμα και την επιμονή προς τω πολλώ μου, τα έδρανα  συμπόσια για να  μου πεις κατάμουτρα εσύ η μονογαμική

μου αξίζει και του αξίζω και μαζί του θα πάω, είσαι λίγος και είσαι ένα σίχαμα.

Δεν θα διαφωνήσω.

Κι ούτε θα σου πω ότι με πείραξε κάτι που για καμία άλλη κάτι αντίστοιχο ποτέ δεν σου είπα μ’ όσες θεές κι αν βρέθηκα στους πάγκους ή στις καριόλες.

θα σου πω όμως πως μου χρωστάς ένα πακέτο τσιγάρα Gitanes. Άφιλτρο.

Ταιριάζει με το αψέντι. Αυτό δικό μου.

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s