πλατύτερες αποκλίσεις

γιωργος καλλεργης (VV)

φτάνωντας σε ένα μέρος κι από ένα μέρος σε ένα άλλο

ο ακούραστος ταξιδιώτης επιστρέφει και πάλι σε εσένα

κάθεται στους φρόνιμους πόνους και μονολογεί:

«σε κοίταζα και προσπαθούσα να διακρίνω στα μάτια σου μιαν αφοσίωση

σε κοίταζα κι είχα τουλάχιστον μια ανάμνηση από φιλημένα χείλη

πνιγόμουν μέσα στις κινήσεις και στα βλέμματα και σου χαμογελούσα μόνο για να γεννηθεί το δικό σου,

έλεγα μέσα μου πως κάθε άγγιγμα μένει χαραγμένο σε ένα κορμί

κάποιοι τώρα θα πουν πως φταίνε τα σημάδια π’ άφησε για πάντα στην Ψυχή ο Έρωτας

αναρωτιέμαι, είναι αυτός ο ήχος από τρυγμό χαράς που ακούγεται ακόμα?»

Πάψε! Πάψε!

Τότε ας διαθέσουμε στις γλώσσες μας έναν θάνατο, ένα γλέντι και μια αλητεία, στην επίκληση της ομορφιάς και στους ρυθμούς του υψηλού λυρικού ύφους, υφάσματα που υφαίνονται στα δρομολόγια της τύρβης. Δεν υπάρχει θλίψη. Μονάχα η σκιά της ευτυχίας υπάρχει.

Πάψε! Πάψε!

Τότε ας βυθιστούμε στις αμήχανες πρόζες κι εξογκωμένοι από τα υλικά υποκείμενα ας μιλήσουμε για τον συγκλονισμό της μουσικής πάνω στις μεταπτώσεις.

Πάψε! Άνθρωπε Πάψε!

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s