εκτός (αστικά πορτρέτα αρ. 12)

γιωργος καλλεργης

 

 

———————–

 

 

 

δε ξέρω, αλλά αυτό το κάδρο είναι φτιαγμένο από λύπη

ένα αίσθημα σαν πνιγμό

είναι η ζωή μου έτσι, είναι η ζωή σκέτο? ποιος ξέρει?

έτσι όπως έχει έρθει πάντως δεν μπορώ να πω χαίρομαι

όμως θα ήθελα να χαίρομαι

θα ήθελα να μην βρίσκεται η μητέρα τόσους μήνες στο νοσοκομείο

θα ήθελα να είχε καλύτερα γηρατειά ο πατέρας μου

θα ήθελα να βλέπω περισσότερο την κόρη μου

θα ήθελα να τα πηγαίνω καλύτερα με τη μητέρα της

να με συμπαθούσαν ίσως λίγο κι οι δικοί της,

θα ήθελα να μη βρισκόταν τόσο μακρυά ο αδερφός μου, το Μόναχο διαδίκτυο δεν είναι ζωντανό,

θα ήθελα να τον πιασω από τον ώμο και να γελάμε δηλαδή

στο διαδίκτυο ακόμα κι η εικόνα αποτελεί μέσο του εαυτού της, δεν το αισθάνεσαι με τη καρδιά,

και γενικά ίσως αυτή είναι η σωστή φράση,

δεν αισθάνομαι πια με τη καρδιά, έχει μουδιάσει η τρυφερότητά της από τον πόνο,

έχει χάσει αυτή την ικανότητα

όπως σε λίγο καιρό χάνω και δυο φίλους σπουδαίους

που κάποτε ερωτεύθηκαν παράφορα

και τώρα χωρισμένοι πλήττονται την ίδια στιγμή,

εκείνη από καρκίνο

εκείνος από έμφραγμα

κι αυτή η τεράστια η απλωμένη συννεφιά

δε λέει να βρέξει..

γιατί δε βρέχεις?

 

 

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s