Ιδαίον

γιωργος καλλεργης

 

————————

μετρημένη στις γραμμές της, άμετρη στο φως, η μυρωδιά του μελιού, θυμάμαι τον παππού μου λεβεντόκορμο γέρο,στο καφενείο κάτω από την κληματαριά, στη καρέκλα, καθισμένος και νεκρός, με το ρακί αμάσητο να αγναντεύει στις ελιές κι έλεγα έτσι θέλω, έτσι θέλω να πεθάνω,

με λευκάκανθα στα φυλλώματα των δέντρων, συντετριμμένος σαν τον Ορφέα όταν χάνει την Ευριδίκη, όταν ιδρύει την θρησκεία της θλίψης, στις πολιτείες και στα πλέοντα ακρωτήρια, στους φάρους και στους χορευτές της τυραννίας, την απεραντοσύνη ανέκφραστος.

Όμως μην πιστεύεις ποτέ εκείνον που πονά. Γιατί το σώμα είναι  ο Ναός της Ψυχής, όχι ο τάφος .

 

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s