ωμόν

γιωργος καλλεργης

σε μια Λίνα Παπαδιότη

================

μπορεί να θέλω να πάω για ποτό μαζί σου. μπορεί να λέω μέσα μου πως η γραμμή σου είναι μια απλή αναφορικότητα. Ποιοι έγραψαν ποίηση. Να μην ξεχαστούν. Σωστά? όμως αυτό μας κάνει ποιητές?

ένα γλυκό αμόρε μας κάνει ποιητές? μια σκληρή αυτοθυσία? τι ονομάζει την ποίηση εκτός αν ίσως από μια αδυσώπητη ειλικρίνεια? Με το να αραδιάζεις όλους αυτούς ολημερίς που προσωπικά στο λέω ευθέως, τους ξεπερνώ χιλιόμετρα κι αιώνες, ακόμα και τον Ελύτη, ακόμα και τον Μπάροους, πες μου, νομίζεις πως μετέχεις την ποίηση?

να στο πω ωμα λοιπόν όπως δεν στο πε ποτέ κανείς με καμιά αγένεια που να ‘ναι σεβασμός . Όσο σκληρά το αίμα φτιάχνεται, τόσο σκληρά εσύ φτιασιδώνεσαι για να απέχεις. Αν θέλεις ποίηση λοιπόν, αληθινή ποίηση, δεν θα ρωτάς «τι θέλεις? κοιμόμουν», αν θέλεις ποίηση θα απαντάς «πότε?που?» , κι ύστερα, αν και εφόσον εκτεθείς στα μάτια του ποιητή, τότε και μόνο θα απορρίπτεις ό,τι ο ποιητής εκτέθηκε.

 

Αλλιώς να σιωπάς και να θαυμάζεις, να μην υπάρχεις, να μην παρελαύνεις να μην ατιμάζεις την τέχνη .

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s