ο κόσμος που εγώ επιλέγω

γιωργος καλλεργης

===============

μπορώ να κυκλοφορήσω ανάμεσα στα δακρυγόνα. παντού να βλέπω λυπημένα σκυλιά με μάτια που πονάνε.

μπορώ να διαλέξω κι έναν απόντα από εσάς,

μία φωνή που νομίζει πως ξέρει να τραγουδήσει,

εσύ λοιπόν θα υποκρίνεσαι

κι αυτός νεκρός θα κείτεται ανάμεσα στις ευχές και στη θλίψη του κόσμου.

ένα νεκρό παιδί έχει πάψει πια παιδί να είναι.

το παιδί που φονέψαμε όλοι

τώρα κυκλοφορεί ελεύθερο μέσα στο κάθετι.

μπορεί να έχει γίνει αίμα

μπορεί να έχει γίνει το κρίμα τούτων άφρονων δικαστών που βάζουν έλληνες να ορκίζονται στα ευαγγέλια.

μπορεί να έχει γίνει η τελειοποίηση των προκλήσεων

ή ένας αθόρυβος δαίμονας να πέρασε και να του άναψε μυρωδικό κερί βανίλιας.

υποθέτω πως οι παραστάσεις των έργων που δεν ενοχλούν την εκκλησία είναι κιόλας αποδεκτές από κάθε σκλάβο. Για τον τόπο του φόνου σου μιλάω.

Έτσι πια μιλεί η φωνή όσων την ιερότητα της Δημοκρατίας φέρουν.

ταυτα  φωνη Διος ηχει, τουτο εστι ωραιον

Χαχαχαχα! Ακούστε κόσμε! μαζεύονται στα Εξάρχεια πια οι Χριστιανοί. Όσοι για τον ένα καμώνονται κι όσοι θεία ομορφιά σε άλλο δε βρίσκουν. Ονομάζονται λένε αναρχικοί.Εκεί μέσα κρύβεται ο καθένας.

όλοι σας εκεί κρύβεστε.Κι εγώ κάποτε εκεί κρύφτηκα. Κρύφτηκα ακόμα κι ως κομμουνιστής, ή ακόμα κι ως φασίστας. Τι ντροπή. Αποκαλούσα τον εαυτό μου πατριώτη και θαύμαζα το Χίτλερ. Τι ντροπη!

γουστάρετε έτσι?

έλα.. γουστάρετε..

στoυς φλώρους η ορθοφωνία πάει περίπατο.

α, ξεκόλλα. Κανείς δεν μπορεί να με προστατέψει από την ψυχρότητά μου. Δεν έχω καρδιά πια. Μονάχα από σωστό γνωρίζω.

Πες με δολοφόνο. Κάνε ό,τι θες. Όμως δεν θα σου έρθω ποτέ στα κρυφά. Πρώτα σε όλους θα το φωνάξω, κι ύστερα γυμνός θα σου γλιστρήσω εκεί που πρέπει.

Μετά? Μετά οι άλλοι κάντε ό,τι νομίζετε. Ονομάστε το πλημμέλημα και δικάστε με δις εισόβια επειδή νομίζετε πως σας παίρνει.

έλα.. ω ελάτε ω εσείς αρεοπαγίτες..μιλήστε μου με γενναιότητα τη λέξη..

πρώτα να πιούμε στο όνομα του συνταγματάρχη Παπαδόπουλου

στου Μάλλιου του βασανιστή την αθώωση ύστερα- και στων λοιπών κτηνών,

κι ύστερα να το παίξουμε αντίδραση για να χαρούμε θλίψη για τον αγωνιστή Μαζιώτη,

να κάψουμε στην Marfin 3+1 ζωές.

Μετά να κάνουμε περιπολίες ως τζόβενοι ματατζήδες, να μιλάμε στη γκόμενα γωνία πίσω από την κλούβα στην Ακαδημίας παριστάνοντας τον καμπόσο, να αφήνουμε το περιπολικό για μία ώρα στον πεζόδρομο στον Άλιμο για να μιλήσουμε με το δήμαρχο προστάσια γκλαμουρία και νταβατζιλίκι στις καφετέριες τις πατσοκοιλιές των γαλονιών μας μοστράρωντας μέσα από βαθυγάλανα πουκάμισα

κι ύστερα τριάντα βλαμένα πιτσιρίκια να τη πέφτουν Στουρνάρα και Τοσίτσα  για να πετύχουν τι? άλλον έναν ανάπηρο.

Αύριο θα βγείτε στα κανάλια και θα αναλύσετε το χρέος. Τι έφταιξε?

Τόσα ονόματα και τόσες μαρτυρικές υπογραφές στα δημόσια έγγραφα. Υπερκοστολόγηση με πουστιά και ατιμωρησία. Γιατί?

τιμωρούμε το φόνο στο δρόμο χειρότερα απ ότι το φόνο του λαού στα σαλόνια ε?

Ξέρετε, δε λυπάμαι για τους πιτσιρικάδες που πιάσατε ως τρομοκράτες. Αυτοδίκησαν όπως νόμιζαν το σωστό  γιατί εσείς δεν δικάσατε και δεν τιμωρήσατε όσους κλέβουν το δημόσιο πλούτο σε υπερμεγέθη απληστία. Μπορεί κι εγώ κάποια μέρα στη θέση του αυτόδικου να βρεθώ αν συνεχίσει όλη αυτή η των σκανδάλων αρνησιδικία. Δε με νοιάζει. Δικάστε με βάναυσα εσείς οι δειλοί δικαστές, αλλά κι εσείς οι λοιποί που αποκαλείστε αντεξουσιαστές: μην τολμήσετε να διαμαρτυρηθείτε για μένα έξω από τα δικαστήρια, αλλά κι εσείς οι Καρατζαφερικοί Χρυσαυγίτες Μοναχοί Ρασοφόροι: Σίγουρα όπου φυσά ο άνεμός μου, να ξέρετε αν πρέπει να κρυώνετε ή όχι δεν θα ξέρετε.

Εγώ λοιπόν, εγώ λοιπόν επιλέγω τον κόσμο που θέλω, κι είναι εκείνο το πνεύμα των Αθηνών,

π, αν και το Δία πρώτον έχει ο Αθηναίος στο νου του, το ναό του Ολυμπίου Διός που άρχισε να χτίζει ένας Πεισίστρατος παύει ο δημοκρατικός λαός.

Γιατί αν σας αρέσει η τυρρανία ως καθεστός, πρώτα φονεύω τον Πεισίστρατο που ατιμάζει το ψηφίο και μετά  με ψηφίο εξοστρακίζω τον Ιππία, τον γιο αυτού του ποταπού άρχοντα .

Να λοιπόν που τον πανίερο όλων των Θεών το  μέγιστο Δία, κατάρα επάνω σας κάνω .

Γιατί  έτσι μιλά ένας Αριστογείτων

κι έτσι πράττει ένας Αρμόδιος

και τουτο φωνη Διος ηχει, ταυτα εστι ωραιον επι Ερωτων Θυσια

και δικαιος τοσουτον υπηρχεν

γυμνωσας ρομφαια ενωπιον των μεγιστανων τω υπαρχω: δεξαι το ξιφος τουτο,

κι ανηγαγε αυτω φονευειν εκεινων αυτοματως

επεισαγοντων εαυτους τη Ζηνος μεγαλοπρεπεια και μυθωδεια

ω Αθηνά

ω κόρη

ω κόρυς

πάρε όποια εποχή ζητείς και θα με δεις ήρεμος να λάμπω στην ειρωνεία

πάρε όποιο θεό θέλεις, και θεός θα με βλέπεις να είμαι

γιατί όταν στο δικαστήριο θα με πας, αν τα καταφέρεις πριν με φονέψεις ή σε φονέψω,

εγώ ξέρεις που θα ζητήσω να ορκιστώ

κι ας με καταδικάσεις μετά

ας γίνεις ένας δήμιος

κι αν τα καταφέρεις μικρέ

και κλείνω και καρφώνω εδά του Διός

γιατί άλλο εκτός από Έρωτα δεν έχω να πω

εξαντλήσα το νόημα στο σωστό

κι έπαψα το βροντόκραυγο μέσα στην ίδια του την κραυγή.

Τώρα είμαι μονάχα γυμνός.

έλα, γύρισε σε εμένα δικό μου, βαψας  κοιλας τω αιματι αιμα εαυτώ

εμένα θέλεις. Έλα λοιπόν!

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s