εαυτους ομφακιαν

γιωργος καλλεργης

==============

θυμάμαι πάντως πως όταν με πρωτοπήγε η μαμά μου φροντιστήριο αγγλικών το πρώτο πράγμα που ρώτησα τη δασκάλα ήταν πως λέμε στα Αγγλικά τη λέξη σκατά..είχα έναν ελαφρύ κυνισμό από μικράκι..

κι όμως.. σε σημερινά χρόνια μετρημένο, αυτός ο έμφυτος κυνισμός ισοδυναμεί με το παράδειγμα του σκηνοθέτη που οργανώνει το θεατρικό του έργο με την ιδιότητα του πιο προνομιούχου θεατή. Ό,τι δεν του αρέσει (αραρίσκω) το αλλάζει..

μμ..τι θα γινόταν άραγε αν πειραματιζόμασταν με ένα θεατρικό έργο τέτοιο, που κάτω από ένα κατάλληλο σύστημα κανόνων (κι αυτό για προφανείς λόγους), όλοι οι θεατές να άλλαζαν κάτι πάνω στη σκηνή..

και αναδύθηκε το πρώτο δημοκρατικό θέατρο λέει..?

και σου φωνάζω εαφθη εαυτω ομφακιαν πεφυκεναι, τον θυμον ανδρων βοα αι σταφυλαι δριμειαι, επι λαιαν  εσχεν αριστευων..

ναι σίγουρα πάντως θα ήταν κι ένας πανέξυπνος τρόπος να μελετήσεις με ικανοποιητική προσέγγιση την παιδεία εκείνης της ομάδας ανθρώπων συνολικά..

κάτω από το βάρος μιας σοβαρής αισθητικής καλλιέργειας οι κωμωδίες χάνουν την παντοδυναμία τους και οι τραγωδίες μαθαίνουν τουλάχιστον πως να χαμογελούν..

ναι, μια κωμωδία που δεν είναι ο εαυτός της

και μια τραγωδία που διαφωνεί το ίδιο με την πάρτη της- αληθινή τραγωδία γαρ-

όπως εγώ τώρα

ή όπως κι εσύ μετά..

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s