ορμητική (αρ. 10)

γιωργος καλλεργης

 

 

 

 

=============

 

 

 

μια μέρα έλαβε ένα γράμμα που έγραφε:

ήθελα να σου πω

ένα μεγάλο ευχαριστώ

που ελευθέρωσες την ψυχή μου

από τα δεσμά

ενός ετοιμοθάνατου

έρωτα.

 

εκείνος τότε δίπλωσε το γράμμα.

πήγε στην πόρτα του μπαλκονιού.

έκανε λίγο πέρα την κουρτίνα.

κοίταξε τον κουλουρατζή,

τον επέτη,

τον πρεζάκια,

τον αστυφύλακα,

τον υστερικό

τον εμμονικό

τον παππού,

την χοντρή,

την γραββάτα

και τον απατεώνα

και μέσα στα τόσα πόδια

μες τη βαρυχειμωνιά είδε

και την ηλιόλουστη ημέρα.

 

κοίταξε έξω από το παράθυρο.

πιο μακρυά

πέρα από την πόλη

πέρα από τον κουλουρατζή,

τον επέτη,

τον πρεζάκια,

τον αστυφύλακα,

τον υστερικό

 

τον εμμονικό

τον παππού,

την χοντρή,

την γραββάτα

και τον απατεώνα

 

 

εκεί που απλώνονται ολοστόλιστες  οι εξοχές.

εκεί κάπου στην φωλιά της Αλκυόνας

εκεί όπου η ποίηση ξαναγεννιέται

με τον Κύηκα ερωτευμένο –

 

αυτή τη φορά χωρίς υπερβολές

αυτή τη φορά χωρίς ελλείψεις

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s