αλήτιδες ημέρες (αρ.2)

γιωργος καλλεργης

—————-

έτσι που γράφει ο Μπωντλαίρ

κάποιοι βάζουν στο είδωλό τους μια θαυμάσια αποκρυστάλλωση,

εκεί,το ύφος αλυσοδεμένο δίπλα σε μια τίμια τρελή, μια μεταμφίεση,

ενάντια να  μένεται στα ζωηρά μορφώματα της αυτοεκπληρωμένης σκέψης,

σε κανόνα γενικό και συνοπτικό,στον έρωτα που φυλάγεται από την σελήνη,

στον έρωτα που φυλάγεται από τα αστέρια,

από μια Αφροδίτη της Μήλου,

από τις λίμνες και τις κιθάρες,

τις σχοινένιες σκάλες κι απ’όλα τα μυθιστορήματα,

έστω κι αν είναι γραμμένο από τον ίδιο τον Απόλλωνα ή τον Ερμή

έτσι τα χέρια που πετούν έναν βαθύ όρκο στη θάλασσα

κει πέρα στους πρώτους τονισμούς της στεριάς..

πάντα μια Βενθεσικύτη θα ξεβγάζει,

το βουητό του θρήνου και του σμιξίματος

σε χρυσό που χαράχτηκε δαχτυλίδι

όπως τη μέρα που προσφέρθηκε

στον πάτο ενός ποτηριού

ανάμεσα στις μουσικές

κι ανάμεσα στην ευχαρίστηση

το άνθος της μελαγρίας

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s