νεκυιων ερμύσεις (αρ. 4)

γιωργος καλλεργης

—————-

 

τελευταίο Jack Daniel αγκαλιά
στο κρεβάτι του Thistle
τελευταία μέρα στο Λονδίνο
δωμάτιο 210 και μοναξιά
4 20 το πρωί κι έχει ήδη ξημερώσει

και το ηλίθιο φαγητό
που έφαγα νωρίτερα
ο σκοτωμένος σκύλος
και η μαϊμου
που προσπαθώ να χωνέψω

και προσποιούμαι
σκέψεις που πρέπει να ξεχάσω
αυτές του κοριτσιού που
φρικάρισε με τη πάρτη μου
και με έστειλε στον κόρακα
3 χρόνια μου είπε
χάνω το καιρό μου μαζί σου

κι έτσι τώρα
ταξιδεύω στην κοιλιά μου
σε κάθε ήχο του στομαχιού
σκοντάφτω και σε ένα ρέψιμο
και γουργουρίζω  αηδία
πένθιμα όπως θλίβεται ένα κόρνο
που κλατάρει στη συναυλία
και λέει σύντομα στο κοινό,
υπάρχω

έτσι όπως εκεί έξω
ο σαξοφωνίστας που παίζει
τον ακούω απ’ το παράθυρο
όπως στάζει η υγρασία
στις κατακόμβες του Gordon
κι από τα δάκρυα της οροφής
αρπάζομαι
και ονειρεύομαι μια κρύα  Foster
κάτω από το φως των κεριών
παρέα με εκείνη που με έστειλε
στον αγύριστο
να της επιστρέφομαι
χωρίς παράνοιες
χωρίς υπερερμηνείες
χωρίς κρατικούς λειτουργούς
χωρίς να έχω φάει σκύλο
ή να ρεύομαι μαϊμού
όπως απλά κρατάω
αυτό το jack daniel αγκαλιά
και παρατηρώ
πως καμιά διαφορά στην αίσθηση
δεν υπάρχει
με εκείνη τη στιγμή
με τη χρυσή Παλλάδα
που λάμπει εκτυφλωτικά
πάνω από τους κορινθιακούς κίονες
στο Waterloo place όταν στάθηκα
εκεί όπου έκλεισα τα μάτια για λίγο
μπροστά της γυμνός και καθαρός

εντός μου και όρθιος

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s