νεκυιων ερμύσεις (αρ.7)

γιωργος καλλεργης

————–

..τις μέρες δεν έτρωγε και τ’απόβραδο
ακολουθούσε τα θαύματα του λασχετόριου ,
εκείνα που δίνονται στο ίδιο το κορμί
επί τιμή δ’ένδοξου πλείστη τα ίχνη,
κι ως άνοιγε το στόμα του κατά τις φορές που τα σπήλαια
αγώνια διάγωνται
αέρηδες οι σαϊτιές που  μυούνται στις ορμές
εκείνες που φαίνει ο αργός και τις ρίχνει.

..μετρώντας σκληρά τις λοιδωρίες του λόγου με τη μορφή του τίποτα
μέχρι εκεί όπου τον περιγελά η βολεμένη ανίστορος εκείνου που σκύπτει
ή την Αίδο κυνήν σ’ότι δε βλέπει ο μοντέρνος αγνώμονας ως κομπάζεται
τον ηγήτωρ του ονείρου να αποκαλεί στην αίσθηση τύχη τ’Αργέστη-

εκεί αποκοιμήθηκε στο απαράμιλλο κερδώο
κατά το ούριο της λύρας αγκαλιά με το μώλυ της Κίρκης
μέχρι το στόμα να γεμίσει αήρ επιμήλιο
και να ορθωθεί το σμίξιμο στο σώμα που γνωρίζει
πώς το να βρίσκει το σβησμένο μάτι την όποια ανέβλεπο
είναι η χαρά του Αρπάλυκου για την ασήκωτη τέχνη

 

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s