το ξεσπασμα (αρ. 6)

γιωργος καλλεργης

————-

Ροδον αορτον, φτεροκοπα στις αφες που δεν αγγιξαμε
κι ανοιγει απανω μας ο μεσα κοσμος του Πειριθου,
δοντια σεμνα τους Κενταυρους στο γαμο μας
τον δημεγερτη καλουμε, βροχη τριβη
στην φανταστικη δελφικη Φημη ως σχεδιασαμε
ηπιο τον Θησεα να επερχεται

συντροφος στο τελος του δρομου κι ο ηλιος συνεργος
η εκπληκτικη ζωη απο μια εκρηξη στο χρονο, οι Λαπιθες,

με ολα τα κρυφα ποιηματα που ξυπνανε μαζι μας
την καρδια μιας μαγειας οταν ακουμε
με ενα ξεχασμενο ποτηρι καπου σε ολα τα αψεντια του κορμιου

και τα μεγαλα ποταμια π’ απ’ τα νερα τους δραπετευουν-
ω τοσοι αιωνες της αυγης κι ακομα να ρευτουμε το φαος
ακομα τον μυθο να διδαχτουμε
ή την τεχνη του να σκαλιζεις τον αερα στην πετρα

—–

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s