αγνωστος αριθμος (αριθμος 6)

γιωργος καλλεργης

——————-

 

 

(ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ κατα την ημερα του ΗΛΙΟΥ)

——————————–

δεν φταιει κανεις αν οι ανθρωποι συνηθισαν σε μια ρηχη αισθητικη αντιληψη των θεων. τα λογια οταν φτανουν στο επακρο, φτανουν σπανια. εκει κανενας θανατος και κανενας μεγιστος βαθμος ομορφιας, καμια πρωτοπορια της μοδας δεν φτανουν τη γυμνια του ανθρωπινου σωματος. η θρησκεια του γυμνου, ειναι μια σπανια θρησκεια. το ξερεις. το ξερω. δη δει το ειναι να ειναι ο ερως, ερωτας δεν ειναι. στα τρια κρυφα ποιηματα ο ποιητης εχει φυγει. αν μαλιστα θελεις, μπορει να με αγκαλιασεις. εχεις φυγει. ομως, τιποτα δεν θα σου λειψει αν μου απευθυνεις μια αληθεια στις απαντησεις της φυσης . πιθανον, αυτο να σημαινει ενα ταιριασμα, πολυχρυσο θα το ελεγε ο λυρικος ποιητης, με μουσικες και αχαλινωτο δοσιμο στον ερωτα ο λαος του. ο λαος του. χα! (γιατι ο αληθινος λαος του αληθινου ποιητη μονο απο ερωτισμο γνωριζει και με εκεινο πραττει). προσωπικα, εκει και μονο τοτε, μονο τοτε μιλω και εμφανιζομαι επι της ξακουσμενης φωνης ζαθεας αν θα ηθελες ετουτη τη γραπτη προσπαθεια να την αποκαλεσεις υποκειμενο ποιητικου χαρακτηρα. το τεκμηριωνω ως εξης αυτο: οταν ενας λαος κι οταν ενας ποιητης, μπορουν να συναντηθουν στο σπουδαιο. εκει, εκει δεν σου μιλω απλα για μια συγκυρια της τραγωδιας. εξαλλου, μονο οι ποιητες οφειλουν να υποφερουν ( αν καποιος το πρεπει αυτο). αυτο εξηγει γιατι τιποτα στη ζωη δεν ειναι ενοχο παρα μοναχα πονος. ναι. κανουμε την υποφορα του πονου ηθικη και τον μεταμφιεζουμε σε ενοχη. οριστε το βασικοτερο συστατικο της αδιστακτης εξουσιας. της αφυσικης εξουσιας. οριστε πως απογιναμε και πως καταστρεψαμε τον ελληνισμο.

(παυση για μεταμορφωση)

ξυπνα μεσα στη ρυθμικη ενοτητα
νυχτα ειναι και νυχτα τον φερνει
κανενα σου βραδυ δεν θα αγγιξει το σκοταδι
μητε παιδεια μητε και νομοι
κανενα σου την αναγκαζουσα εδοκει
ραμμενα σεντονια και κομματια απο κλειστο πηγαδι
την αισθηση μια φεγγαραδα ως που θα πας
ματια καστανα και ροδ’αγονατιστα
με το κορμι σκεπασμενο απο τον κοσμο
και με τα αστερια να σβηνουν τη διψα τους
οπως το φιλι κατεβαινει στο σαλιο του

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s