εισαγωγη στην καθαροτητα (αρ. 3)

γιωργος καλλεργης

—————–

 

 

Oσο προχωρας στο σκοταδι μεσα σου, θα παρατηρησεις πως δεν προκειται παρα για μια ακομα διασταση του χωρου. Kαι καπως κατι ωριμαζει μεσα σε αυτο το διαστημα. ειναι ακριβως οπως το συμπαν πανω απο τον ουρανο. δεν διαφερει σε τιποτα. Γαλαξιες που παιρνουν τη μορφη καποιου χρωματικου σχηματισμου απο ονειρο, και κομητες απο βιαστικες σκεψεις που διασχιζουν με γρηγορες τροχιες τις οποιες πλανητικες περιρρεουσες δομες. Εντελει ειμαι εντυπωσιασμενος απο την διαπιστωση του Σαρτρ πως η συνειδηση ειναι κενη απο περιεχομενο, και απορω, γιατι εχοντας καταληξει στο ιδιο αποτελεσμα απο αλλη λογιστικη οδο, οτι δεν ειχα δηλαδη να αρνηθω το ειναι και να το υπολογισω μεσα απο την αρνηση της χρονικης του ετεροτητας, αλλα απλως, να εκμεταλλευτω μια εσωτερικη πειθαρχια -δηλαδη τη συναισθηματικη κατασταση οπως αυτη ερχεται απο την ενταση της αϋπνοιας, να ξεπερασω αυτη τη κατασταση, και να επιβληθω στην εσωτερικη μου κατασταση απαιτωντας να μπορεσω να αισθανθω αυτο το φεγγοβολημα. Ειναι σα να διατηρεις επιγνωση μεσα σε ενα ονειρο εχοντας ανοιχτα τα ματια σου την ιδια στιγμη. Τελικα το κενο δεν ειναι τοσο κενο οσο προδιδει το ταυτοσημο της λεξης.

Εξαρταται απο το πως υπολογιζεις γεωμετρικα το χωρο δηλαδη. Λες και τανυζεται η μετρικη που τον περιγραφει αλλαζοντας συσταση απο ενα μη υπολογισιμο αλλο (εξωτερικοτητα), σε μια εμψυχη εσωτερικοτητα ιδιας ωστοσο νομοτελειας με πριν.

Ειναι τα ορια εκεινης της καταστασης που το αδειο αποκταει βαθος. Και πραγματικα, σκεψου τη λεξη στα ελληνικα και οχι στα αγγλικα ή σε καποια αλλη γλωσσα. Θα δεις οτι μονο στα ελληνικα σιγοψιθυριζεται η πληροφορια του χωρου μεσα στη λεξη αδειο, οπως Αδης κι οπως αδυτο, κι αναμεσα στη λεξη αδειο η σχεση με το πελασγικο ρημα δω (ή δα) που σημαινει γη (γω), δηλαδη χωραω.

Η φαινομενολογια λοιπον, μια μετρικη της οντολογιας ειναι. Οποτε μη το παιρνεις προσωπικα , γιατι ολα ειναι διαστασεις του χωρου μεσα στον τοπο τους. Στατιστικες πολωσεις στην πυκνοτητα της ψυχης.

..και μεσα σ’ αυτην, βυθιζεται αργα ο Ερωτας. Οπως ακριβως το κουρασμενο κορμι που πεφτει να κοιμηθει σπρωχνει το μυαλο στο ονειρο, ή οπως το πληγωμενο απο την αιμορραγια σωμα πεφτει να πεθανει μεσα στον ιδιο του τον τροπο.

Related image

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s