Εισαγωγη σε Contradictio in Adjecto δομες μηδενικου χωροχρονου (αρ. 2)

Καλλεργης Γιωργος

————-

Το βρισκω τρομερα διασκεδαστικο, και ακρως ειρωνικο οτι εκεινοι που περισσοτερο μισουν και απαισιοδοξουν σε σχεση με το μελλον της μητρικης μου γλωσσας, την αρχαια ελληνικη, ειναι οι ιδιοι οι φιλολογοι που την διδασκουν σε παιδια στα κρατικα σας σχολεια. Εγω με την γλωσσα που πιοτερο αγαπω και παντοτε θα της ειμαι πιστος, γιατι ειναι η γλωσσα του εαυτου μου, απλως διερχομαι το νοειν και την σκεψη της εγκιβωτισμενης παραστατικης φυσικης πληροφοριας που περιεχει. Για αυτην που χωρις κανεναν κοπο πρωτομιλησα, εκεινην και αναζητησα στις ποιητικες μου καταβυθισεις και στα ψυχεδελικα μου οραματα, αυτην που ανεδειξα ως θεϊκη φυση στις λελογισμενες προτασεις των αισιοδοξιων μου, οπως ρεει η σταγονα της βροχης στο παραθυρι μας.

Και τοσο πολυ αγαπησα και σεβαστηκα την γλωσσα την ελληνικη, που την απολυτρωσα απο τα στιγματα, τους τονους, τις περισπωμενες ή τα πνευματα, και την κρατησα γυμνη κι ελαστικη κι εμφατικη κατ’ελαχιστου αναλογια, σ’ολα τα παρελθοντα , τα παροντα και τα μελλοντα, να μου ψιθυριζει τις ερωτολογες μελωδιες της, κατακερματιζοντας την μελαχρινη μου σιωπη. Ενα τελειο εργο τεχνης, ειναι φευγαλεο, χωρις μορφη και διχως κριτες, αναγνωριζει ο Ζαν Κοκτω. Ετσι οτι δεν γινεται απο θεληση εσωτερικη, γινεται καταναγκασμος και υποδουλωση, μισος και υπονομευση, σαν εκεινους που τρωνε τα σπλαχνα τους για να εξιλεωθουν για την κενωση ή τις αγνοιες τους..Γιατι δεν φταιει η γλωσσα αν καποιοι δεν σιχαινονται να φιλοδοξουν να γινουν αφεντες, ουτε παλι φταιει η γλωσσα σε αυτους που ανεχτηκαν την ισοδυναμη αηδια του να γινουν δουλοι. Συνηθως οι μεγαλυτεροι εξουσιαστες καθως και ‘κεινοι που νομιμοποιουν τους εξουσιαστες τους, ειναι εκεινοι που μισουν τα τυχαια χαρακτηριστικα τους εαυτου τους. Το χρωμα του δερματος τους, την ερωτικη τους κλιση, την γλωσσα που μιλουν, την εικονα του εαυτου τους σ’ολοκληρο το ιστορικο φασμα απεναντι στους αλλους. Εδω καθε ανθρωπος θα μπορουσε να ειναι ενας αλλος λαος, γιατι αλαος ειναι ο τυφλος ανθρωπος, εκεινος που πια δεν βλεπει.

Οι τυφλοι ας πονταρουν τις τυψεις τους στην ακοη, κι οι κωφοι ας οπλιστουν με τις οσμες που υποθετουν στα χρωματα π’αντικρυζουν.
Τι τεξεται η επιουσα του ανθρωπου ω Λυκε, με ρωταει κι ο απελπισμενος. Ο απειρισμος της κωδικης επικοινωνιας μεταξυ μας του απανταω.

About giorgos kallergis

nulla dies sine linea
Aside | This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s